ერთ ვნებიან ღამეს,
დაგათენდა დილა,
შენ დაირქვი ცოლი,
სხვის ლოგინში გრილა.
მასაც მოერიდა,
და დაირქვა ქმარი,
თუმც აქ აღარ ქროდა
სიყვარულის ქნარი.
ვნებიანმა ღამემ
გაგრძელება ჰპოვა,
ცხრა თვის თავზე იცი,
უკვე ბიჭი მოვა.
ოცნებებში იცი
ბევრჯერ გიღალატა,
ნაფერებმა ქმარმა,
მაგრამ ვერ გაბედა
ჭორაობა ქარმა
.სხვის ნაშენებ ბუდეს,
ჩახდი ვით გუგული,
განტევების ვაცი
გახდა სხვისი გული.