| ავტორი: ელადა ჟანრი: კრიტიკა-პუბლიცისტიკა 4 ივნისი, 2024 |
ნებისმიერი კონკურსის მიზანი არის წარმოაჩინოს ახალი ნიჭიერი ავტორი ის იმ კუთხით, რომელიც მას სხვისგან გამორჩეულს ხდის. ახალი ამბავი არაა, რომკონკურსების უმრავლესობა, კერძოდ უფრო ხშირად ,,მსუყე,, კონკურსების ბედი წინასწარ გადაწყვეტილია და ფორმალურად ცხადდება და გამარჯვებულიც კონკურსის ორგანიზატორების და ჟიურის წევრების საახლობლო- სამეგობროა. ხშირია პოლიტიზირებული კონკურსებიც, რასაც ვერ ვიტყვი კონკურსის დამფინანსებლებზე, კერძოდ ბიზმესმენებზე ან კომპანიის ხელმძღვანელებზე, რომელთანაც მიდიან კონკურსის ორგანიზატორებიდა ისინიც უპირობოდ თანხმდებიან ხშირად, მეტწილად ინფორმირებული არიან დილეტანტის დონეზე თანამედროვე პოეტებზე, მწერლებზე თუ მხატვრებზე, ასევე ხელოვნების სხვა დარგებზე,მათ ეს არ მოეთხოვებათ. არის კონკურსები რომლებიც ყოველწლიურად იმრთება, მაგრამ მონაწილეობას ვერ ახერხებ რადგან საკუთარისახსრებით გამოცემას ვერ ახერხებ და კონკურსგარეშერჩები, ამიტომ უკეთესი იქნება ჟიურიმ მიიღოს ხელნაწერის სახით და გამარჯვებულს დაუბეჭდონ, როგორც ასე ხდებოდა ძველად. მინდა შევეხო წელს სექტემბრის თვეში გამოცხადებულ ერთერთკონკურს შევეხო, რომელიც გამოცხადების დღიდან სამ დღეში ითხოვდა პატრიოტულ თემაზე და სამშობლოზე ნაწარმოებებს, მაგალითად ლექსიათი, პროზა 38 გვერდიანი, 5 ნახატი პატრიოტილ თემაზე. ალბათ დამეთანხმებითპატრიოტულ თემაზე მწერალი პოეტებით არ ვართ განებივრებული, პატრიოტული მოტივით და სამშობლოზე შექმნილი ლექსებით ჩვენთვის ოთარ რურუასდა ზეინაბ მეტრეველის შემოქედებაა ცნობილი. მე სხვა ამ კითხით გამორჩეულები არ მახსენდება,როგორ უნდა დაწერო სამოთხ დღეში ათი პატრიოტული ლექსი, მომიტევონ მაგრამ ათი პატრიოტიზმითანთებული ლექსი თანაც საკონკურსოს, ათ საუკეთესო პოეტს გაუჭირდება წარადგინოს,კიდევ უფრო დიდი ნონსესი მხატვრობაში, პატრიოტულ თემაზე შექმნილი 5 ნახატი ამ საუკუნეში არ იქნება შესრულებული, თუ არ ჩავთვლით საგვარეულო სადაფლაოებზე მიხატულ გმირებს კალაშნიკოვით. ძალიან დავინტერესდი ამ კონკურსის გამარჯვებულებითდა ვთხოვე დაედოთ მათი შემოქმედება, მაგრამ კომენტარიც წაშალეს.ე.წ დახურული კონკურსებიც საერთოდ არაა დახურული, ამი მაგალითია, როცა მომწერეს გამეგზავნა პირადობის ნომერი და ანგარიშის და მერე ჩამაჩოჩეს. სანამ ნეოპოტიზმის უღელს არ გადავაგდებთ მომავალი და გასაქანი არ ექნება ღირსეულებს ნებისმიერ სფეროში. P.ს. დარწმუნებული ვარ სანიოლის ნაცვლად ქართველი მწვრთნელი რომ გვყოლოდა წავაგებდით, ნახევარი გუნდი სათადარიგოზე იქნებოდა და ეს შედეგიც არ გვექნებოდა
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
5. გეთანხმებით, მუხა ოთარის ყველა ლექსი პატრიოტულის და ასევე ზეინაბ მეტრეველის, ამიტომ მაინტერესებდა ვინ გაიმარჯვა დაედოთ თუ მონაწილეობდა ოთარი და არ გაიმარჯვა ეგეც გამიკვირდება, სხვად ვის ექნებოდა ათი პატრიოტული ლექსი გეთანხმებით, მუხა ოთარის ყველა ლექსი პატრიოტულის და ასევე ზეინაბ მეტრეველის, ამიტომ მაინტერესებდა ვინ გაიმარჯვა დაედოთ თუ მონაწილეობდა ოთარი და არ გაიმარჯვა ეგეც გამიკვირდება, სხვად ვის ექნებოდა ათი პატრიოტული ლექსი
4. პატრიოტული მოტივით და სამშობლოზე შექმნილი ლექსებით ჩვენი ოთარ რურუასთანა პოეტი დღეს მე არ მეგულება. კოკურსების თემა საინტერესოა ცვლილებები აუცილებელია. პატრიოტული მოტივით და სამშობლოზე შექმნილი ლექსებით ჩვენი ოთარ რურუასთანა პოეტი დღეს მე არ მეგულება. კოკურსების თემა საინტერესოა ცვლილებები აუცილებელია.
3. მე საავტორო, შემოქმედებითი ხელწერა ვიგულისხმე.
მე საავტორო, შემოქმედებითი ხელწერა ვიგულისხმე.
2. კი ხელწერითაც ცნობენ, იყოს მაშინ ნაბეჭდი სახით და გამარჯვებულს გამოსცენ, რამდენი ვიცი შესანიშნავად წერს და არა აქვთ წიგნად გამოცემული და ვერ იღებს მონაწილეობას. კი ხელწერითაც ცნობენ, იყოს მაშინ ნაბეჭდი სახით და გამარჯვებულს გამოსცენ, რამდენი ვიცი შესანიშნავად წერს და არა აქვთ წიგნად გამოცემული და ვერ იღებს მონაწილეობას.
1. მე ვიცი მხოლოდ ის, რომ საქართველოდან 30 წლის წინ წამოვედი, აღარავინ მიცნობდა და არავის ვიცნობდი, როცა დავიწყე ჩემი ნაწერების კონკურსებზე ელექტრონული ფოსტით გაგზავნა და ბევრ მათგანზე გამიმართლა. ხან ფინალისტი ვიყავი, ხან პრიზიორი, ხან რაღაც კრიტერიუმით გამორჩეული, ხშირად ვიბეჭდებოდი. დასაშვებად მიმაჩნია, რომ ჟიურის წევრები ზოგიერთი ავტორის ნაწარმოებს ხელწერით ცნობენ. მეც კი ვცნობ უკვე ზოგიერთს.
მე ვიცი მხოლოდ ის, რომ საქართველოდან 30 წლის წინ წამოვედი, აღარავინ მიცნობდა და არავის ვიცნობდი, როცა დავიწყე ჩემი ნაწერების კონკურსებზე ელექტრონული ფოსტით გაგზავნა და ბევრ მათგანზე გამიმართლა. ხან ფინალისტი ვიყავი, ხან პრიზიორი, ხან რაღაც კრიტერიუმით გამორჩეული, ხშირად ვიბეჭდებოდი. დასაშვებად მიმაჩნია, რომ ჟიურის წევრები ზოგიერთი ავტორის ნაწარმოებს ხელწერით ცნობენ. მეც კი ვცნობ უკვე ზოგიერთს.
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|