რა კარგი იყო.რა კარგი .
გახსოვს  ის  ღამე. Bacardi.
რამდენჯერ გამახსენდები ,
პირში ლუკმა  არ  გადამდის .
იმის მერე  ვარ მთვრალი...მთვრა...
რაც ჩემში  შემოქაქანდი.
მთვარე  ღრუბლებზე  დაიმტვრა,
მეც  გზა მერევა...აქამდე
ყველა პატარა  ბაღში  თუ
მიწისქვეშაში  ჩასვლისას
მომაგონდები . მაშინვე
ფულს მოვიძიებ  სასმლისას.
დავთვრები -ავაწიოკებ
აღმართებს  ვერა-  ვაკისას.
წამოვიტკიებ იოგებს.
ლოდი  ვარ  დევდორაკისა
მკერდიდან  დაგორებული .
კლდის გულმაც მომისაკლისა.
თერგივით  გააქვს  ღრიალი
ჩემი მგლის  მუხლის  საკისარს .
ცხრა  ხევი გადმოვიარე ,
სად მიიმალე , სად წახველ?
დამდის  ცრემლები  თქრიალით ,
როგორც ბადაგი  საწნახელს .
შავწვერა  სვანო  ეფრემო,
ბეჩაო  ხევსურთ ბერდია ,
ტყვიას  არ  გესვრით, თქვენფრები
ლექსებით  დამიბრედია .
აწი, თქვენც მიცანთ!
ქალაქში ...
ჩემი  სახელი  იციან -
სადაც ისურვებთ ,დამიხვდით
ზემო იმერელ ტიციანს .
რა კარგი იყო.რა კარგი .
გახსოვს  ის  ღამე. Bacardi.
მე ვწუხვარ, შენ  რომ  დაგკარგე,
შენ  ხარობ  ჩემი  დაკარგვით .
მივალ  მივყვები  გზაწვრილებს .
შენს ლანდს  სახლამდე ვაცილებ .
რა მოგცე , მარტო  დარდი მაქვს ,
თუ  გინდა  გაგინაწილებ .
აი,ბოლოს მეც  დავნებდი .
მადლობა ყველა გამრიყავს !
შენ  როგორ  შეგიყვარებდი ,
მე  ჩემი  თავი  არ  მიყვარს .