ალბათ ,
ლამაზი ღამეა გარეთ .
ალბათ,
მთვარეა მზეზე ჩახჩახა.
მე კი ფარდები ჩამოვაფარე
და ახლა ფარდებს მიღმა არ ჩანხარ .
ხვალიდან ისევ ჩავყვები ამ ხევს ,
რაღაცა ახალ საქმეს გავჩარხავ .
გამახსენდება ათასის სახე ,
ვინც მიმტყუნა და ვინც მიჩათლახა.
ქვეყნად რამდენი ტკივილი ვნახე,
რამდენი ომი, რამდენი ვნება.
და მაინც, ჩემი ცხოვრების სახელს -
ალბათ , ერქმევა ,,ერთფეროვნება ,,.
მე ღმერთთან ძველი ცოდვები მამხელს,
ტკბილი ცოდვები , რომელიც მიყვარს.
რომელიც მითრევს , დამგლეჯს და დამხევს ,
ამაბურთავებს და გამომრიყავს
ნაპირზე ...აი,ესა ვარ, რაც ვარ,
ვეცადე , როგორც შემეძლო - მეტიც !
როგორც პოეტმა და როგორც კაცმა,
ვიყავი ეშმა, ვიყავი ღმერთი .
მე სულ მიყვარდა ვიღაცა , დროც არ
ყოფილა, არ მყვარებოდა ვინმე.
ვიხსენებ ყველა უეცარ კოცნას-
ღამის თენებას, საყვარელ ფილმებს .
და შენ სადა ხარ, ვის ელი ,ვის გულს
ახარებ ახლა , ვის მკლავზე გძინავს.
მე ისევ მთვრალი დავდივარ ვისკით
და წვეთებს ვუთვლი ივლისის წვიმას.
არ ვდარდობ, გინდა იწვიმოს ისე,
რომ ერთი დღეც არ გადაიკაროს.
მე მაინც ვიფრენ თაკარა მზისკენ ,
მიდი , დაიხრჩვე, მიდი , იკაროს!
ასე მივყვები ცხოვრებას რისკით ,
ზოგჯერ მიმართლებს , ზოგჯერ მერხევა.
ზოგჯერ დამტუქსავს , ზოგჯერ კი მისკენ
მიმიზიდავს და გადამეხვევა.
ალბათ ,
ლამაზი ღამეა გარეთ .
ალბათ,
მთვარეა მზეზე ჩახჩახა.
მე კი ფარდები ჩამოვაფარე
და ახლა ფარდებს მიღმა არ ჩანხარ .