ო, მომიტევოს, მომიტევოს მოდის ბომონმა, დემონურ ქარებს აყოლილი პოეტის ხმა რომ ჩემს სმენას ფხაჭნის, არ სიამოვნებს. დიდ პოეტებს, ფაფარაყლილებს და აწეწილებს, ბდღვინვა-ღრიალით რომ ჩამოაქვთ ზეცათა ფერი, მე ვერ მოვუსმენ, და მით უმეტეს თაყვანს ვერა ვსცემ. რაც მაღალია, ყოველივე როდია წმინდა, მე კი სიწმინდეს ვეთაყვანები. სული ცრემლებით ამევსება, როს დავინახავ გაცვლილ სიცოცხლეს პოეტისა თვალისმომჭრელ ბრწყინვალებაში. თუნდაც ზეციდან. ეს მანაც უწყის, ასეთია მისი გოლგოთა. ო, რა მძიმეა პოეტის ჯვარი, დემონურ ქარებს აყოლილი დიდი პოეტის. ო, მომიტევოს, მომიტევოს მოდის ბომონმა, მე ვერ დამათრობს პოეზია გალაკტიონის, ვერც მუხლს მოვუყრი მის ბუმბერაზ და ლომურ სახეს. მაგრამ მეცა მყავს ჩემი  ხატება. ისიც ზეცისკენ ილტვოდა მუდამ, ოღონდ მიწაზე მყარად ედგა მტკიცე ფეხები. რადგან ზეცაში არ ეშლებოდა გზაი-გზაწვრილი, აქაც დატოვეს ერის შვილად, ერზედ მლოცველად. დუმილისმცოდნე,  მაღლამხედი, უღლისგამწევი, მისი სახელი - გრიგოლ ხანძთელი. ო, მომიტევოს, მომიტევოს მოდის ბომონმა, მაგრამ ვერ ვგუობ დონ-კიხოტის უსუსურ მოდგმას. ქარის წისქვილებს რა გამოლევს, ცრუ სამიზნეებს, მათთან ბრძოლაში თუ გაივლის ჩვენი სოფელი, იქ რაღა ვუთხრათ როს გვკითხავენ მკაცრთუმკაცრესად, ვინ იყავითო, როგორ განვლეთ წუთისოფელი? ილაპარაკეთ ახლა ყოველი. რა ვუპასუხოთ? რაღა ვუთხრათ დონ-კიხოტებმა? არა და არა. ადამიანი უფრო დიდია, უფრო ღრმა და რა თქმა უნდა, უფრო ძლიერი, ვიდრე ის თქვენი ლამანჩელი. მაგრამ მეცა მყავს ჩემი ხატება, რომლის ღვაწლი და კვალი კეთილი ისე დიდია და ისე ღრმა, რომ წიგნების ზღვა, მწიგნობართა დიდი ტომები ვერ აწონიან ვერასდიდებით. დუმილისმცოდნე, მაღლამხედი, უღლისგამწევი - მისი სახელი გრიგოლ ხანძთელი. ო, მომიტევოს, მომიტევოს მოდის ბომონმა, ქედს ვერ მოვუხრი ამა ქვეყნის დიად მბრძანებლებს, რამეთუ ვუწყი: მბრძანებელში უთუოდ სძინავს საცოდავ მონას ძალაუფლების დიდი წყურვილის, ხელისუფლების დიდი სურვილის, მშიშარა მონას, მხდალსა და ცვედანს, სიკვდილივით რომ ეშინია მარტო დარჩენის... მე ისიც ვიცი, დამანახეს ან უფრო სწორად, რომ დიქტატორი თოჯინაა ბოროტის ხელში, მარიონეტი.... ო, მომიტევოს, მომიტევოს მოდის ბომონმა, სულ არარად ვთვლი ამაყ მოდგმას ნაპოლეონის, მაგრამ მეცა მყავს ჩემი ხატება: მყარად ნაგები და ქანდაკება, მიღმური ცეცხლით ჩამოხვეწილი - მისი სახელი გრიგოლ ხანძთელი....