ეს შენ, შენა ხარ ჩემი სიცოცხლის უშრეტი ძალა.
ამდენი ტანჯვა, ამდენი წამება გეყოფა, კმარა!
ნუღარ ააგებ ძველი სტიმულით ახალ სიყვარულს!
წყალს ნუ გაატან წლობით შეძენილ ნაპოვნ სიხარულს!

მე მივუყვები შორეულ ქუჩებს შენზე ფიქრებში
და თვალი მრჩება ღრუბლად ქცეული დილის ნისლებში.
მე ამ ფიქრებში შენ მესახები, შენზე ვწერ ლექსებს.
მე ამ ფიქრებში მინდა დაგხატო და ვეძებ ფერებს.

მე თავს მახსენებს შენი ბავშური ნაზი სურნელი.
გრძნობით მოსული ტრფობა, ალერსი, კოცნა ულევი.
მე ისევ მოვდივარ შენსკენ ოცნებით მომავლის გზებით,
გული აღვსილი სიყვარულის ნანატრი ხმებით.


    ავტ:  გ.  სესიკელაშვილიშენ,