გრძნობების ფატვრა უშენოდ ვიწყე,
                                                                      გისრულებ თხოვნას, დუმილით ნათქვამს.
                                                                          ჭრილობებს დარდის თასმებით ვიბნევ,
                                                                                რომ აღარასდროს მოგინდეს გახსნა.


მთავარ როლში ვარ, ფეხთან დამიგეთ
სუყველა განცდა, მომიხმეთ ბისზე!
მე არ ვყოფილვარ ბედის სამიზნე
და მაინც სულში მარწუხად მიჭერს
ფიქრი..
რომლისაც გამოცლა მსურდა,
(ვერ დავანებე ჩემი ღალატი..)
ტუჩის კიდეზე ვნებები ხურდა
და სინანულიც თითქოს არ არის
ისეთი ძნელი,
როგორც იმ ღამეს,
როცა შენს თვალებს დაღლამდე ვცლიდი..
და მაინც სულში ჩამაწვი გრძნობა.
სიყვარულია –
სიცოცხლის ფილტრი
მე კი ამ ბოლის  შეშლილი მონა.

ფერფლად მახმება სულზე ვნებები,
ნაფაზად ცლიდი თითქოს სიცოცხლეს.
ზეცას ლოკავდნენ შიშის ენები,
და ცად უფალი ცოდვებს გვიგონებს.
რომ მერე გვმოსოს ბადეში ცოდვის..
ფლიდად ვასაღებ მე ამ ცხოვრებას!
იცი,  ვერაფრით მოვირგე როლი..
და შენ დაგითმე ყველა მოგება.

არ მინდა! – გესმით?
აღარ მწამს ფიცი.
ტყუილად მაჭმევთ დღეებს იმედად,
მე ჯოჯოხეთში სატანა მიცდის,
და შენ მიმყავხარ საშვებ ბილეთად.

......

მე ხომ უშენოდ გრძნობები ვფატრე...