ღორებს ვუყარეთ მარგალიტები,
ღორები მაინც აქეთ გვიტევენ.
იქცა ცხოვრება უშნო აჩრდილად,
სიკეთე ისევ შურმა დაჩრდილა.
მოჰგავს სიმართლე ძილში ნაბოდვარს,
ამას ჩემამდეც ვიღაც ამბობდა...
ჩაგვძირა ჭუჭყმა ყველა ყელამდე,
საკუთარ თავში თავს მივემალეთ.
დრომ გამოგვრიყა ყველა რიყეზე,
ვლოთობთ, ვბოზობთ და წამალს ვიკეთებთ.
თითქოს აქვეა სადღაც საშველი,
ვძერწავთ მირაჟებს, მაინც არ გვშველის.
ჩრდილი და მტვერი, მტვერი - ნაცარი,
ხომ შევეგუეთ იმას,რაც არი.
ყოფაა ყულფში თავის გაყოფის,
ყველას ცოდვები დაგვაქვს სამყოფი,
მძიმე სულიდან ცოდვებს ვიცოხნით
და მაინც სუნი გვიყვარს სიცოცხლის...