რატომ არ მაცეკვე ფიფქებთან ვალსი
ჩემს სამყაროში დიდი მეჯლისია.
თმადაბარდნილ-ტანდაბარდნილ-სულდაბარდნილი
თეთრ კორიანტელში კენტად ვდგავარ და
მგონია,რომ დღეს ჩემი პირველი მეჯლისია.

დაბნეული ფანტელი თმაზე დამეპენტა
ამ თეთრ კაბაში დედოფალს ვგავარ.
თმადაფიფქულ-ტანდაფიფქულ-სულდაფიფქული
თოვლის პირბადით სახეს ვიბურავ და
თეთრ ლოდინში უშენოდ ვდგავარ.

ყინვამ ღაწვებზე ვარდისფერი ფუნჯი დამისვა
ზამთრის მეჯლისში ისევ თეთრად,თეთრად ვირთვები
თმადაპენტილ-ტანდაპენტილ-სულდაპენტილი
სუსხს თბილი სუნთქვით ვიგერიებ და
ვგრძნობ,რომ ლოდინით ძალიან ვიღლები.

მოლიპულ გზაზე ახლადდაბარდნილ თოვლში
ვცდილობ გამოვყვე შენს ნაფეხურებს.
სულშემოძარცვულ-გულმოპარულ-თვალებმონუსხული
მოყინული ტერფებით ჯიუტად მივაბიჯებ და
მივუყვები სევდის ნაფეხურებს.

თეთრ ბურუსში თავბრუდახვეული,
დაღლილი ხელებით რომ მოგძებნი,
სიბრალულისთვის ნუ შემეგებები,
სინანულისთვის ნუ შემეფეთები,
სიყვარულისთვის უსიყვარულოდ ნუ მომძებნი.

მე არ მიცეკვია ფიფქებთან ვალსი.
ჩემს სამყაროში დიდი მეჯლისია.
თმადაბარდნილ-ტანდაფიფქულ-სულდაპენტილი
თეთრ კორიანტელში კენტად ვდგავარ და
მგონია,რომ დღეს ჩემი პირველი მეჯლისია.