(მოკლედ ასე:_ოთარ რურუამ მომწერა რომ ბუნებაში ქეიფი უნდა და ეს ჩემი პასუხია რა!:) )

რა დროს ქეიფია ოთარ,
რამის ჩამოიქცეს ზეცა,
მთებში მზე დააბეს ჯაჭვით,
და ცაც ცისარტყელებს კეცავს,
ღამემ მოუხშირა თარეშს,
ნისლი იალაღებს ბურავს,
მოდი მომაშველე მხარი,
მოდი ავიტანოთ ძმურად
აეს სამწვადე და ღვინო,
თითქმის ოციანი ბოცა,
მერე აიბნევა მწვადი,
სანამ დავანთებდეთ კოცონს,
სანამ ვიპოვიდეთ ჯირკებს,
ცეცხლის გარშემო რომ მოვსხდეთ,
ეს ის ადგილია სწორედ
მე რომ გიყვებოდით ქოხზე.
წვიმა ჩალის ღერებს უშენს,
ცეცხლზე შიშხინებენ მწვადნი,
ქარი აყრევინებს ნუშებს,
ნაყოფს აყრევინებს ქარი,
ვზივართ ცეცხლის გვერდზე ქოხში,
ტანში გვეღვენთება სითბო
ღვინის და თამადა ისევ,
ლექსად სადღეგრძელოს ითხოვს,
ზოგნი ღიღინებენ გულში,
ზოგნი ეძახიან მთვარეს,
ზოგიც გაიტაცა მუზამ,
ზოგი უკვე მთვრალი არის,
თუმცა რაც გვაერთებს ყველას,
რამაც მოგვიყვანა მთაში,
ყველას გული რითაც ღელავს,
ეს ხომ მეგობრობა არის,
ეს ხომ სიყვარული არის,
ეს ხომ პოეზია არის!

ხოდა ვიქეიფოთ ხალხო!
მთაში მეგულება ქოხი...

(ხოდა ცხვარიჭამიაშია ის არაჩვეულებრივი "ქოხი" სადაც არც სიცივე შემოატანს და არც წვიმა,ღუმელი დგას საოცრად თბილი და მანსარდაშია კიდე 3 მაგარი საძინებელი,ასე რომ ღამის გათევაც შეიძლება,"ქოხი"შიგ ტყეშია ჩაძირული,სამანქანო გზაც იქვე ახლოს გადის;) )  იხ.ილუსტრაციებში...