დატენეთ თოფი, ცამეტივე ტყვია მესროლეთ,
ცამეტი ტყვია, ცამეტივე, მედიდურ მკერდში!
ისროლეთ, აჰა, დაე მოვკვდე და დამაყოლეთ,
რომ მე ვიყავი ჩავარდნილი ურჯულოთ ხელში.
მომკალით დროზე, თორემ იწვის თავადვე ცეცხლი,
ბილწი ხელებით შემამთხვიეთ ცეცხლის ბლინდაჟებს,
თქვენ რა კაცნი ხართ?! ვაჟკაცსა ჰკლავთ სანაცვლოდ ვერცხლის
და ვიცი უკვე მოკვდა დილა, არ ირიჟრაჟებს.
ისროლეთ დროზე დაილია სული უკვდავი,
შემოსა ძაძით უკვე თავის სამოსი თეთრი,
ახლა ხელშია საქართველოს გული მფეთქავი
და თქვენ სულებს, კი მოუკიდეთ, შეჰყარეთ კეთრი.
ისროლეთ, აჰა, მიხარია კიდეც სიკვდილი,
დღეს საქართველო ხორცს შეისხამს კურნების სულის,
თუმც თქვენ ლაჩრებო, გაფარიათ თავზე მანდილი,
და გეშინიათ ქართელების, მათი წარსულის!
ისროლეთ! დაე ისე იყოს რაც უნდა მოხდეს,
ღამე ვარსკვლავთა ლამაზია, ცა უფრო მეტი.
ჩემი სხეული სამშობლოსთვის დღეს უნდა მოკვდეს!
დაე ისროლეთ, დაწყევლილი ტყვია ცამეტი...!!!