ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: შენ ისევ შენ
ჟანრი: პროზა
3 მაისი, 2012


  ჩამოტვირთვა

თითო მკითხველი – სიცოცხლის თითო წუთი

მინდა დავიწყო რაღაც ახალი!, მაგრამ როგორ?!
ყველგან შენ ხარ.  შენ ისევ შენ.
ლუდის ალკოჰოლმა წესით უნდა დამათროს და ცოტახნით მაინც დამაფიქროს სხვა რამეზე, ან სულაც არაფერზე, მაგრამ სალაროსთან მისული, როდესაც ჩემ გამხდარ საფულეს გავხსნი . . .  შენ მიმზერ
ვცდილობ გადავიტანო ყურადღება.
თუნდაც დავურეკო მეგობარს.
დავხედავ მობილურს და იქიდანაც შენი სურათი მიმზერს. აფორიაქებული, გიჟივით ავუყვები აღმართს, თითქოს ყველას გავექცევი.  განმარტოვება მსურს. მხოლოდ მე და ჩემი გრძნობები რომელშიც მხოლოდ შენ ხარ.
მინდა დაგხატო, . . . მაგრამ ხატვა არ ვიცი.  გავაფუჭებ  ას ფურცელს და ას ფანქარს, მაგრამ არაფერი გამომდის. შენში მხოლოდ ანგელოზს ვხედავ. მე კი ანგელოზის დახატვა არ ვიცი.
თავს ვანებებ ყველაფერს.
ახლა მინდა დაგიკრა შენ. მაგრამ არც დაკვრა ვიცი. თუმცა სულ ორ ნოტში ვდებ იმდენ გრძნობას, რომ ძალიან ვიღლები.
ამასაც ვანებებ თავს. ახლა მინდა დაგწერო. ვაი რომ არც მწერალი ვყოფილვარ კარგი. ყველაფერს შენთვის ვწერდი, მაგრამ ვერ შევძელი მაინც დამეწერე ისე რომ მეთქვა . . . ეს შენ ხარ. 
მანათობელ ვარსკვლავად მომევლინე, მაგრამ ბოლოს მითხარი: ჩვენ ვერასოდეს ვიქნებით ერთად.
ხშირად მარტო დარჩენისაც მეშინია. ამ დროს შენ ყველაზე მეტად ცოცხლდები ჩემში და გულს ისე მიჩქარებ, რომ ყველაფრის უნარს ვკარგავ. თუმცა ამავე დროს თავში ათასი ფიქრი ტრიალებს. ყველა მაინც მხოლოდ შენ გარშემო.
ვფიქრობ რა შეიძლება  გავაკეთო შენთვის. იქნებ რაიმე განსხვავებული გავიგონო შენგან.
შენ რომ არა მე დარდის მიზეზიც არ მექნებოდა. ვიცხოვრებდი ბედნიერად, მაგრამ ახლა უფრო ბედნიერიც ვარ, რადგან მაქვს მიზანი . . .
შენ არ გიყვარვარ ახლა . . . არაუშავს ერთი საფეხურით ავიწევ მაღლა. არც მაშინ გეყვარები?
მერე რა. ამაზე არ ვიდარდებ და კიდევ ავიწევ ერთი საფეხურით. 
იქნებ ბოლოს სამყაროს მბრძანებელი მაინც მიიჩნიო შენს ღირსად  და შეიყვარო.
მე ვიქნები ყველა და ყველაფერი. ოღონდ შენთან ყოფნა შევძლო. იქნებ მაშინაც იგივე გამიმეორო: არ მიყვარხარ, მაგრამ მე არსად და არასოდეს დავკარგავ იმედს!
ამით დავასრულებ ჩემი გრძნობების სპექტაკლს.
ფარდას დავუშვებ. 
აი გრძნობებიც აღარ ჩანან. ახლა ადამიანობაც დავიბრუნე თითქოს ცოტახნით. შემიძლია დავლიო ყავა და რაიმე კარგზე ვიფიქრო ორი წუთით მაინც. თითო მკითხველი და გამგები ჩემი ამბის, კი თითო წუთს დამიმატებს ბედნიერებისას.
           
                                                                                                                      პატივისცემით:  მე  =]

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები