ახია ჩემზე რაც მემართება,
(გულში დაგუბდა ბალღამის ტბები)
მე ხომ ისეთი ნაძირალა ვარ,
მოჩვენებითი სიმაღლით ვტკბები.

ახია ჩემზე რაც მემართება,
ჭიამ და მატლმა დახრა სხეული,
ეს იმიტომ, რომ ეშმას მონა ვარ,
რომ დალოცვილი გავხდი წყეული.

თეთრი და შავი ამითქვეფია,
ვერ გავარჩიე იფქლი და ღვარძლი,
დამნაშავეა ჩემთან სამყარო,
მე კი ვითომდა სავსე ვარ ღვაწლით.

ძმას არ ვაკმარე ტვირთის სიმძიმე,
ფეხქვეშ გავთელე მშობლის ამაგი,
ვინც გამამწარა, დამცა, მომცელა,
ყველას მივუგე თითოს ათმაგი.

მე ხომ ისეთი ნაძირალა ვარ,
ჩამოვაფარე ფარდები სარკეს,
ვითომ ქრისტიანს ვითომ მიყვარს და
ჩემს სამყაროში დავდივარ ცალკე.

ყველას ვასწავლი, თავად რა ვიცი?
დღითი-დღე შხამი გულს ემატება.
მე სასწაული თუ გადამარჩენს,
ახია ჩემზე რაც მემართება!

2.08.2012