დეკემბერია ახლა აქაც, ჩვეული სუსხით,
ცდილობს გაცვეთილ, უკანასკნელ სითბოს გამყაროს
ამოიწურა ბედნიერი დღეების ნუსხა
და ხელისგულზე მიმეყინა ცივი სამყარო,

ზურგი ვაქციე დედამიწის რიგით ავხორცებს,
მინებს წვეთებად თუ ბურუსად ვამჩნევ ნაფაზებს,
ფანჯრის რაფაზე ბეღურები - მიჯრით დავხოცე
და მეც სიცოცხლე - შენთან ერთად გადავაფასე!!!

ბოლო წვეთია ახლა თითქოს შენი წერილი,
ბოლო ფურცლებსაც მიმოაბნევს დროის დავთარი...
მიყვარხარ იცი დღეს სიცოცხლის ბოლო წელივით!..
თეთრ კადრებს მიღმა ვიყინებით... მე და ზამთარი