ვიდრე უფალთან მიხვიდოდე,გთხოვ მოდი ჩემთან,
გთხოვ მოდი ჩემთან,ჩაიკეცე გაშლილი ფრთები,
შენ ქედს გიხრიან მოწიწებით მაღალი მთები
და რომ გიპოვე,საერთოდაც ეს იყო ნება
უფლისა,მე კი მომენიჭა უფლება წერის,
უფლება ტრფობის და თვალებში ჩამდგარი ჟინის,
წლის თავზე ალბათ მოფრინდება საჩუქრით წერო,
მერე მზის სწორებს და დევგმირებს ჩვენ დავზრდით შვილებს,
მერე უსაზღვროდ შევაყვარებთ მამულს და ენას
და არ იქნება მათში სისხლის არცერთი წვეთი
არაქართული,ჩვენ საწუთროს გავივლით ლხენით,
ჩვენ არ გვექნება ვიცი ბედი მოცელილ ხეთა...
ჩვენ არ გვექნება არასოდეს დარდი და ჭმუნვა,
თვალს გადავავლებთ წარსულს,აწმყოს ამაყ იერით
და როცა ფეხქვეშ გაგვისკდება სიკვდილის ჭურვი,
ჩამჭიდე ხელი ძვირფასო და ასე ვიაროთ
იმ თეთრ გვირაბშიც,სადაც მოჩანს სინათლის სვეტი,
ჩვენი თითებით შევეხებით სამყაროს ქიმებს,
მე გეტყვი კარგო "წე ობიჩამ" ჩემს სულზე მეტად,
შენ მეტყვი:-"ჟო ტემ" ძლიერ,ძლიერ ძვირფასო ჩემო..

                                                              დმ.2012წ.