მე მაქვს იმედი მზის და მარცვლების ქვიშის...

...
აირია ამინდები.
მენატრები.
არ მინდები.
დღეებს ქარვის მარცვლებივით
ვთვლი და რატომ,
არ ვიცი მეც.
უცოდველი ბავშვებივით
ნეტავ როდის გავიცინებთ?

...
დაგელოდები.
მოდი.
და მაშინ
თამაშ-თამაშით
კვლავ შეგიყვარებ.
როცა ლოდინი გამოწურავს სურვილს სამყაროს
მერე კვლავ წადი
ნატვრისაგან გამომშრალი თვალების მიღმა..
შენ ახლა არ ხარ აღარც ჩემი
და საკუთარ თავსაც აღარ ეკუთვნი.
არჩევანიც უკვე აღარ გაქვს,
და თუმცა გრძნობა დამრჩა მხოლოდ ერთი გასროლა,
დაგელოდები.

...
...
ისე მშვიდი ვარ,
როგორც დილით ქალის ზმორება...
და მოწყენილი,
ვით ფინჯანში ნელთბილი ყავა...
ჰოდა:
რომ მყავდე თეთრ მკლავებზე გეამბორები,
ისე,
უბრალოდ,
არც არავის დასანახავად...