თვის ბოლოს, როცა უფრო მეტად აქტუალური
ვხდებით, რადგანაც ხელფასები ავსებენ ბარათს...
ვიშორებთ ვალებს.
ჩნდება იდეა შეკრების და ვგონებ მალულად
უმეთაურებს რესტორნების ქარტულ ჰიტ-პარადს
რაჭული "ლალე:.
ორი დღის მერე უბრუნდები ნაცნობ სიგარეტს
თანამშრომლისას-25 დღე რომ ეწევი,
ისიც დაგცინის...
შეყვარებულიც გემდურის და აღარ გიკარებს,
სურდო გაწუხებს, ნამარტალი კვირის შეწევნით,
გინდა ვაქცინა.
ისევ წყეული ერთფეროვნებით ემდური დღეებს,
რომელთა რბოლაც მოგაგონებს უფრო ძაღლების-
მორჩა ფსონები...
ამ ხმაურისას ეჩურჩულება ენგური ტყეებს
და ნაომარი ქალაქიდან სჩანან სახლები-
უამფსონებო!