ვერ შემიკვეცოს ფრთები დილეგმა
ვერ დამიბრმავოს ღამემ თვალები
მე დამიტირეს დღეს ყვავილებმა
შენ კი მცირედაც არ გებრალები

შემოვრჩი ქუჩებს ბებერ მთვრალივით
ლამპიონების რიგში მძინარე
მე მარტოობის მეომარივით
გადმოვიარე ცივი მდინარე

მოჰქროდნენ გუნდად ანგელოზები
უმღერდნენ სულებს ღვთიურ არიას
შორს იბნეოდნენ ავგაროზები
და აბრწყინებდნენ ზეცას მთვარიანს

მე უკანასკნელ ტყვიებით ხელში
და ვაჟკაცობის ულევ ისრებით
ტყვიას ვიგემებთ ფოლადის მკერდში
სისხლით აროდეს არ დავიცლებით

ნუ ელი ჩემგან ოქროს ჯილდოებს
ერთგულებას კი მუდამ გპირდები
როცა სიცოცხლე მე მაჯილდოებს
სიკვდილს არასდროს შევურიგდები