დღეს დედამიწა ჩავატიე გულის ფარგლებში,
ხვალ კი-ჩემს სახელს ისტორიას დაარქმევს ვიღაც.
ისე შორია ოცნებები,სულის დარდები,
როგორც შორია ვარსკვლავები მიწამდე ციდან.

ჩემს სამყაროში ბოროტება დამწამონ როგორ?!
რადგანაც ღმერთთან მე პირშავად ვერ მნახავს ვერვინ.
ყველას იმედი ასულდგმულებს ბოლოს და ბოლოს,
მეც მაქვს იმედი,და ამ იმედს უწოდეს ღმერთი.

უფალმაც იცის,კაცმაც იცის,მეც ვიცი თავად,
ვისთვის რამდენი მემეტება და გავცემ რამდენს.
ნუთუ გგონიათ სიყვარული გამომითავდა?!
არა!უბრალოდ ამ სიყვარულს ღირსეულს ვაძლევ.

ჩემთან ათასი მოდის,მაგრამ ცოტა თუ რჩება,
მძაგს კაცი,ქვეყნად არაფრის რომ არ იცის ფასი.
მე კი,ნელ-ნელა ვახლოვდები კაცთან და ღმერთთან,
იმ კაცთან,თავად რომ მარჩია,ერთი ათასში.