მამი, ჩვენთან აყვავილდნენ ვარდები,
ჩვენი ეზო აამწვანა მაისმა,
ქუჩას მცველად დადგომიან ჭადრები,
ეზოებში მუსაიფი, ჩაის სმა.

ნაზად ტანიც აიყარა ატამმა,
ქუჩის ბოლოს შრიალებენ ნაძვები,
ზეცამ ყინვის წყევლას გადანატანმა,
გაიღიმა, გაიხადა ძაძები.

უკვე სივრცეეს შეეგუა მერცხალი
და პეპლებიც გახდნენ მინდვრის ნაფიცი,
ვარ მელექსე, ცხოვრების უმეცარი,
მიძგერს გული, მაგრამ რატომ არვიცი

ვარსკვლავები კიაფობენ აზრებად,
სხივმა ცაზე ბუდე ნახა თავისი,
და მეც ვრჩები მიტოვებულ არსებად...
მამი, ჩვენთან აყვავილდა მაისი.