ქვასავით გახეთქე ეს გული,
სად არის გამგები?...
არ არის...
ვინ, რატომ, ან რისთვის,
მემდურის?!
არ ვიცი. (არ მიხნის დანა პირს)
სიტყვები;
რისხვად და  ტკივილად
მოდის და
მე მშველელს არ ველი.
ვზივარ და დუმილით ვკივივარ...
და ახლა
თუ რამეს დავლევდი
სულია, რომელსაც დილიდან,
კბილით,
ძვლივს აკავებს სხეული...
მიჩანს,
გამოჭრილი  ყელიდან
ძარღვები... ჩემსავით სნეული.