ხარიხაზე ჩურჩხელა,
აქეთ–იქით ირწევა,
ალბათ ქარი უბერავს,
ბავშვი იქ ვერ მიწვდება.
მოდი მაინც დავითვლი,
არ ვენდობი ონავრებს,
იქნებ სულმა წასძლიათ,
და ამათმა მომპარეს.
უმალ მოისაკლისა,
უკვე ტირის მამუკა,
რადგან თხილის აკლია,
მოიპარა თაგუნამ.)))