ჩემი ცრემლია ეს ლოდები,
გაქვავებული,
ქვიშა კი თმები.
ხიდები ჩემი მკლავებია,
მუდმივად გელის.
წრეები გულის ცემა არის,
ირხევა მხოლოდ...
გამვლელებისთვის მშვენიერი ედემიც ვარ და
დამგუბებელიც უთქმელი სევდის.
მე ქვის ბაღი ვარ, ქვის ბაღი ზენი.



ზენი - ქვის ბაღი, იაპონია