ჩემი ორეულის ცხოვრების კარდიოგრამა

ვით მკვდარმა მშვიდად გავლიე დღეები ჩემი.
მღელვარებისგან თავის დაცვაში დამიხარჯია წლები.
რამდენი სიყვარული არ შემიცნია !
რამდენი სიძულვილი არ განმიცდია!

ითარგმნა 10.03.2014



Красимир Георгиев

КАРДИОГРАМА НА ЖИВОТА НА МОЯ ДВОЙНИК
 
Прахосах дните си да трупам спокойствие.
Прахосах годините си от тревоги да се опазя.
Толкова неизживени любови!
Толкова неизстрадани омрази!

© Copyright: Красимир Георгиев, 2011
Свидетельство о публикации №111051806262


––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

ომი

ისევ მშვიდობა შეირყა ჩვენი, და ომის ღმერთმა კვლავ გაიღვიძა,
მეომრები ხმლებს ლესავენ, რომ გაფანტონ ჩვენი ოცნება, სიზმარი, გაზაფხულის ხიბლი,
რომ ისევ ჩქეფდეს სისხლის მდინარე და მიატოვოს სიმშვიდემ სული.
                                                                                                                                                                   
ომები საზარელი იმპერიისთვის, გამდიდრებისთვის საჭიროა.
მშვიდობა კი უძლურთათვის, მხდლებისთვისა – სატანისთვის ხეირია.

ბრძოლის ველსაც ის უმღერებს ვით ატომის პეგასი:
კაცთა ჩაქრეს სიცოცხლე, სუქდებოდეს ოქროს კერპი.

ომი სიცოცხლეს სწამლავს, აღმართავს ფშვნიტ ხიდს უფსკრულზე,
ღირსება, გაქრეს ნამუსი, სურს აფეთქდეს სიჩუმე.
სამყარო უბედური დაუშნოვდეს, დასნეულდეს.

გმირებისთვის მზე ქრებოდეს, შეიძაგონ მშვიდობა და ეს სამყარო,
თვითონაც და ახლობლებიც გაეხვივნენ ცეცხლის ალში.
ცოცხლები, მხოლოდ ხანძრის კვამლს ვხედავდეთ, გვძულდეს მიწა და ყოფა ჩვენი.

ომისათვის სულერთია გმირია თუ ლაჩარი, არამზადაა თუ მსხვერპლი.
სასაკლაოსკენ მიუძღვის, მიერეკება ჯოგივით, სუყველას ელით სიკვდილი.

არაფერია წმინდა, არც შიში ღმერთის წინაშე, მის საქმეში და ფიქრებში
გარდა მრგვალი ანგარიშის ბანკში...

                                                                                             
ითარგმნა 15.03.2014                                                         





Красимир Георгиев

ВОЙНА

Империите се градят с войни!
Мирът е за страхливите и слабите!
Героите ги помнят! А дали
не е измислил тези мисли дяволът,

обяздил своя атомен Пегас,
възпяващ бойните поля на времето...
Но няма поетична смърт, смъртта
е винаги на прозата творение.

Войната – крехък мост над пропастта,
със страстна блудна власт ще ни прегърне,
но ако гледаш дълго към смъртта,
тя скоро с поглед свой ще ти отвърне.

След подвиг ли, или след зла съдба,
отправяме се в същата посока.
И няма героична смърт, смъртта
е винаги нелепа и жестока.

Венци красят безстрашие и страх,
фанфари паметно благоговеят.
И ще се помни дълго таз война,
но не и от воювалите в нея.



ВОЙНА (перевод с болгарского на русский язык поэта Красимира Георгиева)


Снова мир наш неспокоен, вновь проснулся Бог войны,
точат сабли его войны, чтоб мечты, наши сны, лик весны нарушить,
чтобы вновь кровь рекой, и покой покинул души.

Для империй и наживы войны страшные нужны.
Мир для слабых и трусливых на поживу сатаны.

Чтобы атомным Пегасом поле брани он воспел,
чтоб людские жизни гасли и телец златой жирел.

Строит хрупкий мост над бездной, отравляя жизнь, война,
чтоб исчезли честь и честность, и взорвалась тишина.

Чтобы мир стал безобразным, и несчастным, и больным,
для героев солнце гасло, чтобы им и родным только дым
пожаришь видеть, Эту жизнь, этот мир возненавидеть.
Чтобы нам всем живым дым пожаришь только видеть,
эту жизнь, этот мир родной возненавидеть.

Все равно войне, кто жертва, трус, подлец или герой?
Всех она готовят к смерти, словно скот, ведет в забой.

И ни капли нет святого в помыслах, делах ее,
даже страха перед Богом, только в банках круглый счет.



Copyright: Красимир Георгиев, 2012
Свидетельство о публикации №112031807213