გიყვარდე, ჩამსვი, მატარე,
აი იქ, გულს რომ ეძახიან...
გრძნობებზე გადამატარე,
თუნდაც მათ წლები დახიონ...
მაცეკვე დატბორილ ქუჩებში,
დათოვლილ გზებზე დამხატე,
ულამპიონო უბნებში,
შენი სანთელი გამხადე.
ჰო, იტივტივე ჩემს ზღვაზე,
ჩემს ტალღებს წაეთამაშე...
ტკბილმწარე ღვინის შესმაზე,
სიფხიზლე გაითამაშე.
არადა უკვე მთვრალი ხარ,
სისხლი ლივლივებს გულ-მკერდში,
მონატრებული ბავშვი ხარ,
მაძიებელი ნუგეშის.
სულში მარცვლებად გეცემა,
გულის მხურვალე წვეთები,
გიწვევ და მინდა გაცემა,
გრძნობების... ჩემთვის ვერთობი...
ჰო, მერე რა თუ გაგიჟდი,
სულში ზღვად გექცა წყნარი ტბა,
შენ ვერა და ვერ დაღვინდი,
გული ვერც წლებმა დაგიბა.
გაუთავებლად წრიალებს,
ვნების ქარს მიემსგავსება,
მწყურვალე ითვლის იარებს,
საგულეში ვერ თავსდება.
ჰო, მერე რა რომ ძნელია,
მერე რა თუკი გაწვალებს,
მაინც ათასი ფერია,
მაინც ათასფრად ქარგავს წლებს.
ჰოდა, გრძნობებზე მატარე,
ხელის გულებზე კი არა!
გულის გულში გამატარე,
უბრალო გულში კი არა!
გიყვარდე, ბოლო დაღლამდე,
სუნთქვა ფილტვებს რომ აქაჩავს,
სულ ბოლო ამოსუნთქვამდე,
გიყვარდე, სადამდეც გაქაჩავ!