რაღაცნაირი სიტყვაა "ჩიტი"
სწორად შერჩეული ბგერებით-

როდესაც ამბობ
ბაგეებსაც კი არ კუმავ,
ხელს არ უშლი,
შენი პირიდან ამოფრინდეს,
როგორც ბუდიდან.

რაღაცნაირი სიტყვაა "ადამიანიც",
როდესაც ამბობ
თითქოს მიწას უსინჯავ გემოს

ამბობ და ამ დროს
შენი პირის ღრუ
წაბლის ფიცრებით ამოჭედილი
კუბოა, კუბო...

პ ი რ ო ბ ი თ ო ბ ა

ჩიტს რომ ადამიანი ერქვას,
შეძლებდა კი
ამ მინდვრების გადაფრენას ?

ან მე,
ადამიანს,
რომ მერქვას ჩიტი-
ისევ გამითბობდა ზამთარი სულს ?
...
თითქოს არაფერი
სახელები შევცვალე მხოლოდ,
მაგრამ როგორი სიმსუბუქე
ვიგრძენი წამით...