ირმის რქების ტევრებმა ცა დაფხრიწეს წყეული
და ორფეხა მდევრებმა ბილიკებით ხვეულით
გზა გადაჭრეს სიცოცხლის
გზა ირმების დამოკლდა
ექოდ გაიმეორა ტყემ ობლების ტკივილი
ქარიც მაშინ დადუმდა
და შეწყვიტა "არ მოკლა, არ მოკლაო" ყვირილი
მხოლოდ გახარებული
ორფეხების გნიასი ცას დაფხრეწილ ჭრილობებს
მარილებით უვსებდა
ასე გაქანებული დანა ხანჯლის ტრიალით
დედამიწა ლურჯ ნისლში პროგრესისკენ მიქროდა