მინდორ-მინდორ, ალაგ-ალაგ,
ქარაფ-ქარაფ, მთა-მთა,
შენს ნაკვალევს დავეძებდი,
შენს ნატერფალთ თამთა.
თვალწინ მიდგას კვლავ ციმციმი
მაგ ეშხიან თვალთა,
ოცნებაშიც მიკოცნია
ლამაზების კალთა.
ისევ ისე რწმენით ვდგავარ
სიყვარულის კართან,
თუმც კვლავ მიწევს გამკლავება
წვიმასთან და ქართან.
გულში დღემდე სიხარულს ვგრძნობ,
მწამს, ყოველთვის მწამდა,
ვით მზე, ცეცხლი სიყვარულის
სიზმარშიაც მწვავდა.