ნაძალადევი ღიმილი, რომ გაახაროს თვალი,
თავშესაფარის მკვიდრია,სანთო კეთილი ქალი.

ოდესღაც ქუჩა მოჰქონდა, თვალს აყოლებდა ხალხი,
ეს იყო მაშინ, უკვე გასულა დიდი ხანი.

ლამაზი დღენი აუსხამს მძივად, დაუკიდია ყელზე,
,,სიყვარულის ქვის,, ბეჭედი, შემორჩა დამჭკნარ  ხელზე....