ფიცრული სახლი. ფიცრული სკოლა,
თოვლს ,,გვიხარავდა,, ბაბუა კოლა.

სკოლის ბუხარი, გიზგიზა ცეცხლი,
გარეთ თოვა და ფიფქები ცელქი.

ბუხართან სველი ბავშვების რიგი,
ჯიბე კი სავსე წაბლით და ჩირით.

ჩვენთვის ის იყო კარგი და მოდა,
რასაც გვიქსოვდა ბებია ლოლა.

შავი ბოტები, შავი კალოში,
გვესიზმრებოდა ბიჭი ,,გავროში,,.

შუშის სამელნე, ნაჭრის თოჯინა,
რაც უფრო ვფიქრობ, ის დრო სჯობნიდა.

,,სუფთა წერაზე,, დარდი და ფიქრი.
სახლში ლამპასთან დამდგარი რიგი,

და ნავთის სუნზე ნაკითხი წიგნი,
იმ წლებს თავისი ჰქონდა სხვა ხიბლი.

კერია თბილი, ტკბილი სურნელი,
და სიყვარული სახლში ულევი....