მიდიხარ (გიცდის), გამორჩება სხვა ხალხი მზერას ,
გზაზე კი არა, შენს სხეულში ტოვებ ნაკვალევს,
შენს გუნებაში წვიმაა და ქუჩებსაც სერავს,
სინამდვილეში არ ეცემა წვეთისმაგვარი.

ის მოდის (უცდი), გააყოლებს ნაცნობებს სალამს,
თოვლი არ არის, რომ ნაბიჯი გზაზე დატოვოს ,
ის ამ ქალაქის ცვალებადმა ამინდმა ცვალა,
შენ ყველა დარი წვიმის ხათრით უფალს ადროვე.