მე, უკვე ზამთრის კალენდარს ვხევდი,
ვესალმებოდი დღეებს, მზიანებს,
როცა, უეცრად, მაინც მოხვედი
და მკითხე: "ხომ არ დავიგვიანე?!"

მე, გიპასუხე: ...,
მე, გიპასუხე: ...,
თუმცა, არა, არ მიპასუხია!..
არც კი ვიცოდი რა მეპასუხა -
დრო გვქონდა კიდევ, თუ იყო გვიან?!.

ჰოდა, უბრალოდ გავჩუმდი მაშინ
და ყველაფერი უფალს მივანდე...
იმ დღეს ყვავილი გეკეთა თმაში,
იმ ღამით შენზე ვწერდი, დილამდე...