გაქვავდი ადგილზე,
ხედავდი
ფრინველებს გაფრენილ ზეცაში,
გუშინ აწყდებოდა ფრესკებზე
ლოცვა და ლოცვანის სიბეცე.
გაქვავდი,
ხედავდი ხელებზე
თვალის ჩინს გიფენდი ჩრდილებად
გზაგადაკარგული გველების
მადევრად გაქციე.
სირბილე
გულის გარეკანში, სარქველი
დახურე, ნუ ხვდები ნურაფერს,
გონება ცხენებით ნათრევი
დაძიძგნეს გულდასმით ყორნებმა.
გაშეშდი,
გზის ბოლო ტრაფარეტს
ეწერა სულ სიცარიელე,
იყვირე !
ცეცხლის ჯვრით დაფარეს
თვალები, იმ ნაზარეველის.
გაქვავდი ადგილზე !
აჯობებს.