იცი - გულებს სად უჩინო ბზარი,
მზერის მდინარე გაუშვა აღმა,
ამაყ ღიმილით დასცე თავზარი,
ან გააცოცხლო - ღიმილით ნაზმა; 

თითქოს უნებურ - შექებაც იცი
სერიოზული და ცივი სახით,
ბრძენსაც აგემებ სულელის სიცილს,
თანამოაზრედ თუ ჩუმად ახლდი!

ვით თილისმაში - ნაჯღაბნი სტროფი,
როგორც მღელვარე მორევში მყოფი
თავისუფალი აფრა ხომალდის -
ხარ უზრუნველი და თვითმყოფადი.

შენ, ჩრდილოეთის სიცივე გერგო;
ბედის ძალუმად ჩვენს წრეში მოხვდი,
სხვა ქვეყნის ქალი - უბრალო როდი...
ჩვენს ამ ავდარში, მზე - საოცნებო!



ДОДО

Умеешь ты сердца тревожить,
Толпу очей остановить,
Улыбкой гордой уничтожить,
Улыбкой нежной оживить;

Умеешь ты польстить случайно
С холодной важностью лица
И умника унизить тайно,
Взяв пылко сторону глупца!

Как в Талисмане стих небрежный,
Как над пучиною мятежной
Свободный парус челнока,
Ты беззаботна и легка.

Тебя не понял север хладный;
В наш круг ты брошена судьбой
Как божество страны чужой,
Как в день печали миг отрадный!