წყაროსაკენ მიდიან,
ლობიო და მუხუდო,
ამისთანა სიცხეში,
რათ დადიხართ უქუდოდ?
აბა მე შემომხედეთ,
ასი კაბა მაცვია,
თავს მიფარავს ქოჩორი,
მარცვალი არ მაკლია.
ჩვენ კი ღარიბები ვართ,
ესარჩლება მათ ბარდა,
არაფერი გვაბადია,


ერთი კაბის გარდა.
ფეტვი კი იცრემლება,
უკვე პირი გაუშრა,
ყველაზე პატარა ვარ,
გთხოვთ პირველი გამიშვათ.
წვიმას პირი არ უჩანს,
წყაროზე კი რიგია,
ღამე რუს გადმოაგდებს,
ალბათ პაპა გიგია.