მიშველე დედა.
წამიყვანე ექიმთან, რადგან
გახრწნის სუნი მცემს.
ჩემი სული ლპება ან ვცდები და
გაქცევის სურვილით შეპყრობილი თავს იკლავს.
მტკენს.

მიშველე დედა,
იძირება შენი შვილი წყალში.
ჩემი სხეულის სიმკვრივე სულ უფრო იზრდება და
ვეღარ ვცურავ. ვიხრჩობი.
არ მინდა ფრენა ცაში.

მიშველე დედა.
იცი, არ მჯერა ექიმების. არშემდგარი მეცნიერების,
მაგრამ სხვა გზა არ არის.
მაინც წამიყვანე, რადგან გულის ცემა
უკვე აღარაფრად მიმაჩნია.
ვეღაც მთვარე მამშვიდებს და
ვეღარც აბები.

მიშველე დედა.
საოცარია, ხელისგულების ქირომანტიაც
სიგიჟის დიაგნოზს რომ მისვამს.
მაგრამ არც ამ ხაზების მჯერა და უკვე მაშინებს,
ყველაფერი ასე ადრე რომ კარგავს აზრს...
ჩემთვის აღარც ივნისის მზე ბრწყინავს.

და მაინც,
ამ ლექსსაც ისე დაგიმალავ, როგორც სხვებს.

დედა, მიშველე.

©