1

მთვარე ღრუბლების ზღვაში დაცურავს,
იფერებს ზეცა ცისფერ სიშორეს.
რაღაც ისეთი არ აქვს ამ სურათს,
ჩემი მსგავსიც რომ ვერ მოიგონებს .

სცდება ყოველგვარ საზღვარს ჩემი ხმა,
და აშოშმინებს მტკივან ჭრილობებს.
რაღაც ისეთი მინდა შეგიქმნა,
ჩემი მსგავსიც რომ ვერ მოიგონებს.

არსებობს თუმცა, ხმა საარაკო,
ლექსი, გრძნობები, ხსნა და გმირობა
რაღაც ისეთი არ აქვს სამყაროს,
თავად ღმერთმა რომ ვერ მოიგონა.

2

ივსება შენი ფაქიზი პეშვი,
ჩემი მდუღარე ცრემლების ღვენთით
და მე ვარ შენთან
და არ ვარ შენში
და შენ ხარ ჩემი ნაპოვნი ღმერთი.

რამდენი ტანჯვის სანაცვლოდ კვეთავს,
გული შენს გულს და ეგება ფერხთით
და შენ ხარ ჩემში
და არ ხარ ჩემთან
და მე ვარ შენით ჯვარცმული ღმერთი.