| ავტორი: ელადა ჟანრი: პოეზია 5 დეკემბერი, 2015 |
გადაღლილი მიუყვები, ამ ცხოვრების დინებას, იქნებ კიდევ შეგვახვედროს, თუკი ღმერთი ინებავს. გაცოცხლდება დათოვლილი, ოცნებები ჭაღარა, გული ისე აძგერდება, თითქოს უკრავს ნაღარას. წლებმა ეშხი ვერ წაართვა, იმ ,,სიყვარულს,, ნაფიცარს, თუკი ბედი აღარ გწყალობს, ვეგუებით რას იზამ. ნაცნობ ქუჩას მივაშურე, მოგონება მათოვს, მართობს, შენზე ფიქრში შორს წასული, ქუჩას შევრჩი მე აქ მარტო.
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
3. თოვს... ცვივა ფიფქებად ზეცის სამკაული ჩვენი მოგონება ო, ისე ძვირფასი გვებნევა, გვებნევა, გვებნევა ქარებში. მოგელი მე მაინც, ეგება მოხვიდე ეგება მოხვიდე ქარშიც და დარებშიც. ნექტარი. თოვს... ცვივა ფიფქებად ზეცის სამკაული ჩვენი მოგონება ო, ისე ძვირფასი გვებნევა, გვებნევა, გვებნევა ქარებში. მოგელი მე მაინც, ეგება მოხვიდე ეგება მოხვიდე ქარშიც და დარებშიც. ნექტარი.
2. ფანოღი ელადა, ფანოღი ფანოღლი და ქოროღლი სხვა ოპერიდანაა
"ინებავს" სადაური ქართულია? შეიძლება რითმის გულისათვის ენის ასე დამახინჯება? არადა, სკოლაში ქართულის მასწავლებელი მაქებდაო, სადღაც გიწერია გაიზარდე და წახვედი ხელიდან, ხო? :)
ფანოღი ელადა, ფანოღი ფანოღლი და ქოროღლი სხვა ოპერიდანაა
"ინებავს" სადაური ქართულია? შეიძლება რითმის გულისათვის ენის ასე დამახინჯება? არადა, სკოლაში ქართულის მასწავლებელი მაქებდაო, სადღაც გიწერია გაიზარდე და წახვედი ხელიდან, ხო? :)
1. სულ ძველ სიმღერებს მღერიან, იქნებ წაადგეთ.) სულ ძველ სიმღერებს მღერიან, იქნებ წაადგეთ.)
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|