ისევ უშენობა,მახსოვს მიმატოვე,
გზებს კი მონატრება პირში გამოსჩრიათ,
თუმცა მელოდია ობოლ იადონებს,
თითქოს უანდერძე,კადრი ბავშვობიდან...
იქნებ გზაჯვარედინს,ანდაც რელსებს შორის,
დგახარ ღვთაებრივად ისევ მომღიმარი,
თუკი ჩაგიხუტებ მონატრებულს,ძრწოლით,
იქნებ დამიტოვო ბოლო არჩევანი...
დგახარ გზაჯვარედინს ისევ ცრემლით ალტობ,
თითქოს იდუმალი გრძნობა დაიჩემე,
ასე უნებურად მომაგონებ მნათობს,
გზას,რომ გაუკვლევენ უკომპასო გემებს...
სადღაც გემბანიდან ბოთლი მოისროლეს,
წერილი შემცველი გრძნობები ულევი,
ზეცა კი ზღვას ტუქსავს და ისვრის ჰოროლებს,
წერილი იმედი შენი დაბრუნების...