მოვა, არ მოვა, მოვა -
და გვირილებით ხელში,
შენ დამაბრუნე ჩემო
მზეებით სავსე ტევრში.
როგორ გიხდება, იცი
მუხლს ზემოთ ჩითის კაბა?
ნაზი ფურცლებით სავსე
ეგ საგვირგვინე კალთა!
და შიგ ჩაწნული მზერა,
ჩემი ვნებების კალო.
მოხვალ, შემაბამ კევრში,
შენ, მინდვრის ამორძალო!