მგონი დღევანდელობის ბრალია ეს სიტყვები რომ გაუფერულდა. მეტი არაფერი.
გმადლობთ

მივალ იქამდეც. არ შემარჩინოთ ახლა ერთი ლექსის არმოწონებაც :)))

აჰ დავით, რაის ბუნდოვანება? ეს ლექსი ანკარა ნაკადულია მისანის "ლექსთან"  შედარებით.

კარაქი-დავარქვი? ეგ უფრო სარითმო წყვილს გავს, რომელიც ამ შემთხვევაში არაფერ შუაშია.

არაფრის.

გავიგე რასაც გულისხმობთ, მაგრამ სხვანაირადაც შეიძლებოდა დაწერა, ბუნდოვანების თავიდან ასაცილებლად.
სიტყვა "სანამ" მაბნევს.

უკუღმა გაგიგია დავით :)))  სანამ ზღვების კაცის მზერა მიაცილებდა მანამ მიცურავდა უდარდელადლირიული გმირი, მე ასე გავიგე.

უტკბილესო და სანუკვარო გემოვნების ამბავია კიდევ.

ზოგს მაგალითად ,,კარაქი - დავარქვით"-ის  დუეტი მიაჩნია უკეთეს სალექსო სიტყვებად.

მადლობა შენ რადგან ამ კომენტარით ძალიან კარგ ლექსს მივაგენი. :)))

კარგ ხასიათზე დავდექი.

"უტკბილესო." რაღაც გამახსენა :)))

ვერ ვიზიარებ საერთო აღფრთოვანებას,! :)

ჯერ ერთი - დასაწყისი "უტკბილესოთი" ძალიან ვერ...

მეორეც - "ზღვების კაცო, მე პატარა ნავში ჩამსვი,
ნაპირამდე, სანამ შენი მზერა მომწვდა,
უვნებელი,უდარდელი მივცურავდი.
მენატრები."  "სანამ შენი მზერა მომწვდა"?  ისე გამოდის, სანამ მომწვდა მანამდე უდარდელად მივცურავდიო და რომ მიწვდა, მერე? რა ვიცი, ვერ გავიგე, უცნაური "უტკბილესი" გამოდის :)

მესამე - ფინალი, "სანუკვარო"...  დასაწყისი ისეთივე ძლიერი უნდა იყოს, როგორც დასასრული. ამ შემთხვევაში ორივე სუსტია, ჩემი აზრით.

სიკეთე თქვენ და უკეთესის მოლოდინში ვარ :)

შენს თავს უნდა ჩასძახო სიტყვები და თუ ექოდ გამოგეხმიანა ე.ი შენია)

ძალიან მომეწონა და უფრო მომეწონებოდა რომ არა
" უტკბილესო" და " სანუკვარო" :)

Perfect..

დიდი მადლობა ასეთი შეფასებითვის.

პატარა მარგალიტივითაა, რომელსაც გარშემო მიმობნეული დიდი და ბრჭყვიალა ბიჟუტერიის გამო ბევრი ვერ ამჩნევს. :)

მაგ ლექსს ვიხსენებდი იმ დღეს, ბავშვისთვის,რომ მესწავლებინა
მადლობა

კარგი იყო, ძალიან.

"ნუ მოკლავ ჯაფარას" უნდა გამხსენებოდა, მაგრამ ნოდარ დუმბაძის ერთი პატარა ლექსი გამახსენა- "...ზღვას  ცეცხლი წაეკიდება, ჩემი მამა  ზის ნავში..."