ივლისის ალიონს, მე რომ არ დავლიო,
პასუხი შენს ყველა მომავალ კითხვაზე
იქნება დუმილი. ვამზადებ ყალიონს,
და შენს მოსვენებას ცოტა ხნით ვიტაცებ.

ტკივილი მარცხნიდან, დღეს უფრო გახშირდა,
გაგლიჯე ფანჯრები.. ჰაერმა დამათროს,
შენს ქებულ ფეხებთან ცოტა ხნით დამსვი და
მითხარი მერე რომ ყოველ დღე მღალატობ.

ვიღლები. წუხელის ბერეტა შევკაზმე,
სასროლი მანძილი სულ ორი დიუმი,
არა ვარ შენში და მარტო ვარ გემბანზე, 
და შენი სურნელით ივსება ტრიუმი.

მჭირდები _ ისე რა, შლამში ვარ ყელამდე,
ოთახი ვაქციე ფილტვნაკლულ დემონად,
არ მინდა დაკოჟრილ, ბნელ კარებს ვხედავდე,
ისედაც ვიცი რომ არავინ შემოვა.

ქარია, დღეს ამინდს არც კი ეკადრება,
შევატყვე, შენამდე მოუსვლელ წერილებს
ტირიან უაზროდ ბებერი ჭადრები,
ნიავს დაჰყვებიან ტკივილით, ზერელედ.

ივლისის ალიონს, მე რომ არ დავლიო,
რითმები დამცლიან მეფური მსვლელობით,
ვზივარ და ვუკიდებ გამურულ ყალიონს,
შავდება ჰორიზონტს მიდგმული ჭრელობი.