***
ამ დროს ალბათ უნდა გადმოვიდო
კაფკა და ბურუსში გავეხვე.
უნდა ვიწამო,რომ ცხოვრება
მოულოდნელი აბსურდია
და რა თქმა უნდა არავის შევედავო-
მოსალოდნელი აბსურდი არც არსებობს.
მაგრამ არსებობენ მოსალოდნელი ტკივილები,
დაუგეგმავი,თუმცა მეტად სავარაუდო,
რადგან იცხოვრო,ნიშნავს-იარსებო გაბმულ ტკივილში,
სადაც ტკივილი,იმისთვის რომ სავალალოდ არ დაძაბუნდე,ხოლმეობითი პრინციპის დაცვით- სახეს შეიცვლის
და კონტრასტული იერით
თავს მოგიქონავს.
შენ კი იღიმი-
იქნებ შეგრჩეს,
იქნებ გადარჩე,
იქნებ ცხოვრებამ კანონზომიერი ქმედებები შენგან დაიწყოს,
იქნებ და იქნებ- არ აღმოჩნდე სხვების ადგილზე.
სხვების ვინც ასე გაურკვევლად და გაუგებრად - აღარ არიან.