წლები მიდიან... სადღაც ქრებიან,
სამაგიეროდ რჩება კადრები,
ჩაქრა მარიტას ვარსკვლავი, მაგრამ
კვლავ მიამბობენ მასზე ჭადრები.

თუმც სილამაზეს ვეტრფი ღვთაებრივს,
მწამს: ყველა ტკივილს მედგრად ავიტან...
და ვიდრე ვცოცხლობ, - ჩემშიც იცოცხლებს
თვით კრისტალივით სუფთა მარიტა.