მოხუცთა თავშესაფარს თამრიკო მალე შეეჩვია, ფეხსაც უკეთესად ამოძრავებდა,ხელჯოხით სიარულსაც ეჩვეოდა, აქ სიამაყე და ამპარტავნება თანდათან უკან იხევდა., რაც მთელი ცხოვრება აწუხებდა და აზარალა კიდეც.
    ერთი თვის თავზე მის გაოცებას საზღვარი არ ჰქონდა, როცა რეზოც აქ მოვიდა ხელჯოხებით. ჩვეული იუმორით უთხრა.
    -თამრიკო ხომ გეფიცებოდი ჩვენ ერთად სიბერე გვიწერიათქო. თამრიკოს არ გასინებია, ის პაწაწინა გოგო დაუდგა თვალწინ, რომელი ორმოი წლის უკან მათი ნებით ექიმმა ვიღაც მდიდარზე გააშვილა, შემდეგ უკანასკნელად ერთად დაისვენეს  საზღვარგარეთ.
    სალაპარაკო ბევრი ჰქონდათ, ოცნება კი ორივეს ერთი, როცა ის ,,პაწაწინა გოგო,, აქ დააკაკუნებდა....