|
შენ რა გითხარი ქალაო,
რავა მეცი და მომვარდი,
მომენატრები ისევე,
ბულბულს ენატვრის რომ ვარდი.
 მეც ძალიან მომენატრე თეკ 
ჰუჰ 
მეეეც მომენატრე ძალიან 
სხვა რა ხდება ახალი ? 
კარგად თეკ , შენ ? მომენატრე
თეკ როგორ ხარ ?
რამ დაგაფეთათ?
ვეღრ წაუფილოსოფოსებია ადამიანს საკუთრ დღიურში :P
უუფ ამოვისუნთქე
მეთქი მე მებუტება ნეკერა და დავიღუპე თქო
რა დღეში ხარ გოგო შენ?
გამარჯობა მეგობარო...
დღეს უბრალოდ მივხვდი, რომ დროა გაგებუტო. განა იმიტომ რომ მიზეზი მაქვს, ან მაწყენინე რამე, უფრო პირიქით, მაგრამ დროა სწორედ უმიზეზოდ, მაგრამ ბავშვური სიჯიუტით გაგებუტო.
ასე უნდა გადავრჩეთ.
ხანდახან მგონია, ჩანჩქერიდან დაცურებულ ნავში ვზივართ და დინება მიგვაქანებს უფსკრულისკენ, სისწრაფე თვალებს გვიჭრელებს და ნიჩბებსაც არასწორად ვუსვამთ, უფრო ვიახლოებთ გარდაუვალ საფრთხეს.
ამიტომ უნდა გაგებუტო.
ჩემი გაბუტვა დიდი ხის ფესვი იქნება, დაქანებულ კალაპოტში გადმოწოლილი და იქნებ ნავი გამოედოს, იქნებ შევისვენოთ რამდენიმე წუთით მაინც, რომ სული მოვთქვათ, აზრი მოვიკრიბოთ და ან სხვა მხარეს დავაწვეთ ნიჩბის ტარს, ან მაშველი ჟილეტები მოვირგოთ... რამეს მოვიფიქრებთ თუ ეს აჭრელებული თვალები და გონება დავიმშვიდეთ...
უნდა გაგებუტო...
ნუ შეგეშინდება და ნურაფრის ახსნას ნუ მომთხოვ, სიტყვები ყოველთვის ზედმეტია, როცა უბრალოდ გრძნობ რომ თუ არ შეისვენე, სული ყელში მოგებჯინება და დაიხრჩობი უჰაერობისგან...
გაგებუტე!
გამარჯობა მეგობარო!
შეგეშინდა? სულ ტყუილად, ეს უბრალოდ ხუმრობა იყო...
არ მბეზრდება შენი ლექსების კითხვა...
მიყვარს, ძალიან...
ნატალი....
გიცნობ?
ასე კი მგონია..
კეთილი იყოს შენი ფეხი, გულიც და სულიც ამ საიტსა შინა 
თბილგულიანი ადამიანი ჩანხარ!
თავს მაჯლაჯუნები დამესხნენ ადექი კოპმ-იდან,ჩვენი რიგიაო,წავედი. ძალიან გამამხიარულე რეჟისორო,მადლობა,კარგი იყო,დროებით.
მამი მამი მე რომ წერომ მომიყვანა ის წერო სად წავიდა
-სად წავიდა მამი და დაბრუნდა შარვალში.
კაცმა ქალი მიიყვანა სახლში და ეუბნება:
- აბა, ლოგინში!
- კაი რა, როგორ შეიძლება, ჯერ წესიერად არც ვიცნობთ ერთმანეთს...
- მერე რა, გავიცნობთ! ლოგინში!
- ეგრე არ შეიძლება! ჯერ რამეზე ვისაუბროთ, მაგალითად, ხელოვნებაზე, მუსიკაზე...
- კარგი. პიკასოს ოპერები წაგიკითხავს?
- ა-არა...
- ჰოდა დავაი ლოგინში!
სომეხს ეუბნებიან;- ვა!!! ხაჩიკ, ეს რა მაგარი საათი გიკეთია ხელზე!? საიდან!?????
ხაჩიკა;- მამაჩემმა მომყიდა სიკვდილის წინ.
დათვმა და კურდღელმა დაიჭირეს ოქროს თევზი:
ოქროს თევზი: - სამსამ სურვილს აგისრულებთ და გამიშვით
დათვი: - მინდა რომ ამ ტყეში ყველა დათვი გადაიქცეს დედალ დათვად.
კურდღელი: - მინდა ჰარლი დევიდსონი
დათვი: - მინდა რომ ყველა ახლობელ ტყეში ყველა დათვი გადაიქცეს დედალ დათვად.
კურდღელი: - მინდა მოტოციკლეტის ჩაფხუტი.
დათვი: - მინდა რომ მთელს მსოფლიოში ყველა დათვი გადაიქცეს დედალ დათვად.
კურდღელმა დადოქა თავისი მოტო და თქვა: - ოქროს თევზო, ბოლო სურვილს ვამბობ, მინდა რომ ეს დათვი გვერდზე რომ მყავს პიდარასტი გახდეს
ანეგდოტები მოვყვეთ. 
აჰა, ცუდს ხომ არ შეგკადრებთ აბა:P
ჰა მოადუღე ჩაი ეხლა და დავიწყოთ გართობა.
ჩემთვის რაოდენობას არ აქვს ნიშვნელობა, მთვარია ხარისხი
შენ ანემონეს ნუ ეკაიფები
არაო:P
ქართულ პოეზიას ისეთი კორიფეები ქმნიდნენ
ძაან მეეჭვება რომ ან მე, ან შენ, ან ნებისმიერმა სხვამ
რამე განსაკუთრებული კიდე შექმნას, მაგრამ ეს ხომ არ ნიშნავს იმას რომ აღარ დაწერო. თუმცა არც იმას ნიშნავს რომ რაც თავში მოაწვება კაცს ყველაფერი ჯღაბნოს და მითუმეტეს სხვას მოახვიოს თავზე.
როცა 17 წლის ბიჭს ამხელა ამბიცია აქვს
რაღაცაზე უნდა ჩააფიქრო. რაც შეეხება თავი
ხელოვანი მგონია თუ არა მაგას მაყურებელი და მკითხველი გადაწყვეტს.
წვიმს წვიმს მასველებს
ნუ გაყვები ნაცოლებს...
მატას სალამი
ჩემი ლამაზი
რა სარკაზმულია ეს ცხოვრება
ისე გაგთელავს ღიმილით,ვერც კი გაანალიზებ
გაგანადგურებს და ისევ ღიმილით წამოგაყენებს და შენივე გზას გაგიყოლებს:"წადი წადი რას დგახარო?!"
გაგიშვებს უკვე ფეხმოტეხილს,ხელმოტეხილს,კბიმოტეხილს,გულგატეხილს,სულჩატეხილს,იმედდამსხვრეულს და არც კი ამოგიდგება გვერდით!
შორიდან დაგიწყებს ყურებას და
სარკაზმულად გეტყვის:"ცხოვრება ვარ.....მეპატიება!"
როგორ წვიიიმს როგოოორ
|
