ჩემო კარგებო, რამდენიმე დღეა თბილისის ნოსტალგია მომერია ისევ ... ნიკალას თვალით მინდა შევხედო ჩემსა და ნიკალას თბილისს... თავაუღებლად ვწერ...
ალბათ გავაგრძელებ...თუ მოგეწონათ!  :P
ეს მაშინ ვიღუპებოდით მეგონა.გადავრჩით! რა კარგია შენი ნიკალა !
აბა ხაუ ქენ ტეილბ ბი ინ ა საჩ ტერიბალ პოლიტიკალ სიტუატიონ? 
მაგარია  დღე სხვანაირი იქნებოდა რა თქმა უნდა... 
რა საყვარელი ხარ მაინც აა 
აქ ყოფილხარ 
შენი კვალი თაამის დღიურშიც ვნახე, გამიხარდა, გავიგე 
კარგად ვარ მგონი კიარადა ჰო.
რა მაგარია იქ რომ იყავი დღეს, მომინდა მეც, აგედევნე 
შენ როგორ ხარ? შინაგანად ავსებული წამოხვიდოდი, ისე არ გამოგიშვებდა დარწმუნებული ვარ!
ხო, ყველა უყვარს!
მას რო სიყვარული შეუძლია ისეთი...
და ის რომ ცოცხალია ისე...
გაგვიმარჯოოოს!
მეც კარგად ვარ 
ლექსები რაც ვიცოდი მგონი ისიც დამავიწყდა ამ დღეებში. ახლის დაწერაზე რაღა გითხრა 
ერთად დავამარცხოთ უსიამოვნებები 
ურთიერთპატივისცემით, სითბოთი, სიყვარულით 
ფუიი რა საყვარელი ხარ 
მამელუუუუქ ვიღუპებით!
უფფფ დღეს ყველა განსაკუთრებით მიხარიხართ 
შორს გავსტყორცნოთ სევდები
ურაკპარაკო გნებდებიით  ასე ხო?
ჰარიიიიი!
აბა, რა ხდება.
ხომ ხარ იმედიანად?
შენ დაწერე და მე დამკვრელებს ვუხმობ მისი თანხლებით წაგიკითხავ 
ხუჭუჭააააა უფფფ ამოვისუნთქე  საეჭვო ხალვათობამ შემაშფოთა 
ჰო, გვანც...
მაგრამ, იმედია გამოსწორდება სიტუაცია 
აბა, ვინაა აქა? 
მატაოოოო გამიხარდააა მეთქი მიმატოვათქო 
მარტო ჩვენ თუ დავრჩით სკაიპში გავაგრძელოდ საუბარი! 
ნი-ნია ძალიან მომწონხარ...
ძალიან ბევრი ფიქრი და აზრი დავინახე...
გიო ისე მოვედი შენთან უბრალოდ მომენატრე.......ისე რაღაცნაირად გულისგულში...
როგორა ხარ?
ბაკურის ლექსია მიყვარს ეგ ლექსი... 
ხო, შევეცდები ლამაზი იყოს 
აქ ვარ
მე ვიცი!
ქალი
,,მის ცხოვრებაში შეიჭრა ქალი,, /გალაკტიონი/
ვხვდები – ცხოვრებას დამინგრევს ქალი,
ამაყი მკერდით და გრძელი ფეხით
გათელავს გულის მოგონილ ხალისს
მწარე სიმართლეს თვალებით მეტყვის.
.
ვგრძნობ – სასურველი სხეულის სითბოს
გადავეყრები ჭირად და შარად!
სანატრელ ბედსაც ვიპოვი თითქოს
და უბედური დავრჩები მარად...
.
მინდა დავიხშო სამოთხის კარი,
გავცილდე ფიქრთა მოსაწყენ ტბორებს,
ვიცი – ცხოვრებას ამიმღვრევს ქალი...
ჰოდა მეც იმ ქალს დავეძებ სწორედ!
.
მომწყინდა გულის ტვირთად ტარება,
ძალით ვიმოკლებ გასავლელ მანძილს,
იქნებ გამიგონ მისმა თვალებმა
რომ ჰაერივით მჭირდება დარდი...
.
ჯერ ტუჩებს ცხელი ალერსით დავღლი,
მერე იმედებს მე თვითონ შევქმნი
როცა ცხოვრებას გათელავს ქალი
ამაყი მკერდით და გრძელი ფეხით.
.
შევყვები ყალბი გრძნობების თამაშს
და ტრფობის ღმერთასც ცალყბად ვილოცებ,
დაიწერება პოეტის დრამაც
ერთი ღარიბი მხატვრის ტილოზე!
|