დილააა აღარაა სერგი და მშვიდობიანი რამე რომ გისურვო წავა? 
აი ყველაზე საყვარელი ადამიანი ვინაა აქ 
ვინ ბედავს?
ვერა ჯერ აგონიაში ვარ 
უი ცუდად არ გამომივიდეს ეს რაც აქ გიდევს მომეოწნა ძალიან
მაგრამ ბარნომ თქვენი ერთობლივი "ნაწარმი" დამიგდო დღიურში და 
გავიგიჯდი ლექსზეეეეეეეეეე
არა ლელა, ერთი წვეთიც,
დღეს ალკოჰოლს არ ვეძალვი,
არა და ამ ბოლო სიტყვას,
რა კარგატ ერითმება ....
ქე მიხვდი
''უბორკა'' ჩაატარე?
ასი ზანგი, მამინდომეე?
ხო არა ჯობს მულატკაო?
რაღაც ფხიზელს არა გევხარ,
რამ დაგატრო ბურახმაოო?:P
აბა ენას რა გამიხმობს,
კი არ არის ფიცარიოო,
უი ელ-კა შენ ყოფილხარ?
კაფიაზე გიცანიო!
ბარნიიიიიიიიიიიიიიი
ძლაინ გამახალისეეეეეეეეეეეეე
ჩამოდგრადზული დღეები
ამობღლარძულან დღეები ნიფხვის ამარა რტოებით,
გამოეყარნენ ბაყბაყიტ გარეთ უნიფხვო დევები,
და მათ შეჰბღავლეს ხმადაბლა : სად გაქცეულან დღეები!
მერე ციცქნა და ფარფატა, შორტით გაფრინდნენ დევები
თან წაიყოლეს ბუზები და დიდი ჭიანჭველები.
ჭიანჭველები დასაქმეს, დაახვნევინეს ველები,
ველზე გაჰყარეს სათხრელად, არქეოლოგო ბუზები,
აგმოაჩინეს ბღლარძული ძვირფასი ჟირაკუნები.
,,ეს ჟირაკანი რა არის, რას მერჩი, რას მემართლები?"
შეცბა გაჰკვირდა ნინორე, რა ქნას, რომ არ გაუგია?
“იქნებდა ჟირაკანები რა ველურბაზი ტომია?
ანდა გიჟმაჟი ქვეყნიდან გამოქცეული ჯოგია.”
მაგრამ მაგ სიტყვის მომგონმა, პატარა ბარნომუსიამ
დიად ნინორეს გააცნო წარმომავლობა ჯოგისა
სინამდვილეში ისინი ტარაკნისა და ჟირაფის ნამოღვაწრები ყოფილან”.
მოკლედ ასე და ამგვარად, ეს დიდებული ამბავი ეძღვნება ისეთ დღეებსა, როცა ბუზები თხრიან და ჟირაქანები დარბიან,
ნინორეჩკა და ბარნოჩკა სახლში სხედან და ითვლიან ჭერში მოფრინავ დღეებსა, თანაც დღეებსა ისეთსა, მოდღლურძულ, მობაყბაყესა, როცა ფარფატა შორტებით დებევიც გარეთ გარბიან და არ ინდობენ დღეებსა მოდღლურძულ მობაყბაყესა!
(ნეტოჩკა & ბარნო)
რა ვქნა ვწუხდი, არ კაფიობ,
აღარ ისმის შენი ხმაო,
თქვი რამე და გამაგონე-
სანამ ენა "გაგიხმაო" 
ეჰ, გელა, გელა...
მერამდენედ არ უნდა დამიჯერო და მერამდენედ უნდა მიხვდე რომ მართალი ვყოფილვარ.
არიან ძმაო ადამიანები, რომლებთანაც თანამშრომლობა კი არა საუბარიც არ შეიძლება.
სამწუხაროდ ეს ალღო არასოდეს მღალატობს.
გელა, გაჩუმდი. კიდევ ერთხელ გირჩევ.
მე და შენ რომ გაქვს ისეთი ,,საზღვრები,, არ აქვს ყველას.
და ,,უსაღვროებაში,, ყოველთვის გაჯობებენ ,,უსაზღვროები,,
ახლა მაინც დამიჯერე
ბაკურ სვანიძე. 2008-06-12 23:43:04
--------------------------------------------------------------------
ბაკურ მეც მინდა გირჩიო:სანამ ეგრე "შემამკობ",რაღაც რაღაცეებში გაერკვიე და მერე რეპლიკები და თავი შეიკავე.
როგორ დაღამდა უკვე,
საღამო მშვიდობის ლელაო,
რაღაის საღამო უკვე,
ასი ზანგივით ბნელაო.
ღრმად პატივცემულო ბატონო სულხან...
ისეთი სურათი გიდევთ თქვენობითის გარდა სხვა ფორმის მეშინია
სად დაგვეკარგეთ ჩვენ, უბრალო მოკვდავთ?
გელა, მომენატრეთ ბიჯოუუ
რა ქენით სამსახურზე?
კარგი დრო იყო, სუზი რომ ყავას გვიდუღებდა 
ხო ხო მასე იცით ყველამ რა 
კარგი ლექსები გქონიათ. ეკლესია ძალიან მომეწონა.
ცოტა დარკვევით რომ ილაპარაკო არ შეგიძლია? ისეთი ღრმა ხარ რომ შენს აზრებს ვერ ვწვდები, ცოტა მარტივად მითხარი.
თაბაგარი თეა
რა ლამაზი დღეა,
ეა, ვეა, ეა, ა
ჩემი გიო მოსულა, მართლა მოსულა და აღარ გვეკარგება
გამახარე შენი კომენტარით მამლუქ-ბეი
რა გითხრა აბა გეკო, მე მაინცდამაინც მართალი არ მგონი ხარ შენ, ამ კონკრეტულ შემთხვევაში არ ვიცი რა გასაკუთრებული დამოკიდებულება გაქვს ხიროსაკთან, მაგრამ მე ბოღმის მაგ ბიჭს ვერაფერი შევამჩნიე თუ ადამიანს რამეს აბრალებ კონკრეტული ფაქტებით უდნა ილაპარაკო თუ ფაქტები არ არსებობს და ..იქნებ შენ თვითOნ არ ხარ მაშIნ მართალი, რავი გეფიქრა მაგაზეც
თუმცა რა ჩემი საქმეა ვინ რაზე იფიქრებს, ჩვენ ყველას ჩვენ ჩვენი წილი გვეშველაბა
გამარჯობა დეიდა,
მომენატრეე,
როგორა ხარ?
ჰო,ალბათ ეგრეა,ვიფიქრებ ამაზე
მამლუქო გაიხარე...ნუ იკარგები რა...
დავდე ახალი
როგორა ხარ მატა ჰარი?
მატა ჰარი ჰარი,ჰარი
ბავშვობაზე საუბრობდით....და დაუკითხავად შემოგეჭერით ამ დღიურში ბავშვური ლექსით:
ბავშვობის გახსენება
1.მტრედისფერი ღრუბლის ქულა
დაეშვება ძირს,
ბავშვობა რომ აღარ მოვა, მწყინს,
მიფარფატებს ნელა წლები, წვიმს,
მოგონებებს ფიქრის ბადე სცრის
და ბავშვობის დღენი მძიმედ
დაეშვება ძირს,
პატარა რომ აღარ მქვია
მწყინს.
2.წვიმს, წვიმს, წვიმს,
წვეთები მიჰყვება ფიქრს,
ჩემთან რომ ვეღარ მოხვალ
მწყინს, მწყინს, მწყინს.
ქრის, ქრის, ქრის,
მოგონებები ქრის,
ბავშვობის ლამაზი სევდა
მღლის, მღლის, მღლის,
პატარა რომ აღარ მქვია
მწყინს.
|
