კი აბა რა ვიმუჰაჰაჰავოთ 
აბა მუჰაჰაჰა დღე ვის აქვს ხვალ?  მე შენ და ირას  )
გოგო ნიჩორტა სად დაგვეკარგა?
მეც მაგას ვამბობ, ლელაო.
შენამც მოგეცა შველაო!
იმდენად წყნარად ვიჩხუბეთ,
რომ არვინ გაგვაშველაო!
ან კიდევ ერტსაც ვიკითხავ, -
ჩვენ რა გვაქვს საჩხუბარიო?
უი, თაია ჩამოდის...
მიტომ იქნება ქარიო!
ტატატო, რატი ნინუა ის ბიჭია არაა, უნივერსიტეტის აუდიტორიაში რომ მოიკლა თავი?
ლექს-ჯგუფ ,,დემონების" წევრი,(დღევანდელი როკ-ჯგუფი ,,ზღვარი")
...ავად ვარ შენით, ავად ვარ შენით,
ჩემ სნებას ჰქვია შენი თვალებუ,
სულში ჩამოდგნენ უხმო მოწყენით
გაფითრებული თებერვალები..."
ეს ნაწყვეტი რატის ლექსიდანაა
მე მაპატიეთ, უბრალოდ ოდნავ გადავუხვიე ორიგინალიდან 
მეგობრის მიუწვდომლობა,
თამარს ვირობა ჰგონია!
მოდი შევრიგდეთ არ გვინდა,
ჩხუბს მოფერება სჯობია! 
სიტყვას რომ ტვინი აყოლო,
ჯერ უნდა გქონდეს ტვინიო...
რა მიუწვდომელს მპასუხობ?
აბა როდისა ვსტირიო?
ასეა, დაქალ მგონია
და გამოვყავარ ვირიო?
ეგ მასე არაა, ეგ მერე თქვეს სინამდვილეში თავიდან იყო ასე: თეა თაბაგარო ტეა ტაბაგრიტა ხარ ძლიერიო, აბაა
ეჰ როდის შემპირდა ჰარი მილერი, წავიკითხავ შენს თარგმანებსო და ჯერაც ვერ მოუცლია 
შენმა ნათქვამმა შაირმა
გულშია გამაკრა კბილია!
რა გემართება თამარო?
სიტყვას აყოლე ტვინია!
ფენით გამშრალი მობილი,
ლელას სულ არა სჭირია!
მიუწვდომელს რომ გპასუხობს!
შენ ცხარე ცრემლით სტირია! 
--------------------------------------------------------------------------------
ვინ ვის - სიმთვრალეს აბრალებს,
ვის - თავი ლოთი ჰგონია?
მდინარის ფსკერზე ეძინა
ვიღაც, ჩაძირულ "გოლიათს",
ნაპირს ვეღარა ჰხედამდა,
თვალს სჭრიდა წყალი-ბროლია.
მობილურს - ფენით აშრობდნენ, -
ჯერ არსად გამიგონია!
თამარ ბუკია. 2008-06-08 21:42:02
--------------------------------------------------------------------------------
სალამი, მარი, ნინიკო და ჩემო და ზევსის დაქალო, გეხვევით გკოცნით და რაღათქმაუნდა ყვავილები თქვენ
აფსუუუს ჩემი 1090 ქულა რა ტყუილად ვაფუჭეეებ  ნეტა ევრ გისახსოვრებ რამენაირად? 
მიდი, შემდენგ კომენტარს უკვე ლექსზე გიკეთებ იცოდე 
მე, როგოც ექსპერსი ბაყაყოლოგიის საკითხში გირჩევ, რომ გააგრძელო  რა იცი რა ხდება, ყველა ბაყაყს ხომ არ ამოხოცაევნ ბოროტი ბიძიები
ბაყაყზე ფაქტიურად
მანამდე თU გადავაქცევთ ვეღარ მოკლავს ბოროტი ბიძაჩემი და თუ ვეღარ მოკლავს ვერავინ დაიჯერებს რომ ეს ტრაგედია ნამდვილად დატრიალდა  იმიტომ რომ ლეალურად პრინცი არ არსებობს 
გოგო შენ ძალიან ბევრი მოინდომე  რო არსებობენ ხო დარწმუნდი მაგაში და ეხლა თუ მეორდებიანო
ხო გეფიცები იჯდა და გვისმენდა  იცი რა საყვარელი იყო?
ნუ ნამდვილად მოკლა და პრინცად თუ გინდა მანამდე გაადვაქციოთ და თU გინდა მერე  ნუ მერე გადაქცევა უფრო გულისამაჩუყებელია 
აი, სანათაო, რო მოხვალ, რა გული გაგინათდება ამ "ფშავლებითა"
აი, გიოც, ჩვენი "ძმისავ" ხო არის
ხო უცბად თუ არ შეახრამუნე ადამიანად გადაქცევა კი იციან ნამდვილად 
მე ვნახე ერთხელ იცი? არაგვისპირში ვიყავი, სახლში ვისხედით და საამურად ვბაასობდით, ხოდა უცბად ფანკრისკენ გავიხედე და რას ვხედავ, ჩამომჯდარა მოზრდილი ბაყაყი და გვისმენს  ხოდა ბოროტმა ბიძაჩემმა მოკლა ად ის კიდე პრინცად გადაიქცა 
შაირის მადა გამეხსნა,
არავინა მჰყავს პატრონი!
ვიღაცეები ნატრობდნე,
ვყოფილიყავით მარტონი!
მაგრამ ტიალმა იღბალმა,
არ შემარჩინა არც ერთი,
ეხლა მე ვიღას ვეხვეწო?
რა დავაშავე ასეთი?!
მეო, მეთი ხარ ძლიერიო, ნათქვამი რომაა, ხომ გახსოვს?! 
მიხარია, ლექსები თუ მოგწონს.
ნეკერას კითხე...  მოკლედ შევთანხმდეთ და და და... 
კი ვარხოლმე მაგ კაფეში... 
უიიი გიო გურჯისაა, ეგ დამავიწყდა 
ეს ექსპრომტი-მიძღვნაც იყოს ჩემთან, მოწყენის ჟამსაც და სიხარულის ჟამსაც 
მენდე
მენდე!
ახლა ეს ბაღიც უფრო მშვიდია
მენდე!
ახლა უფრო უკეთ შემიძლია მოგყვე ჩემზე.
მანდე!
შენი ქათქათა ხელები მანდე!
მინდა უფრო ახლოს მოხვიდე ჩემთან.
მინდა შენი ხელების სითბო.
მინდა, შენი ხელების სითბო
ჩემი ხელების სიცარიელეს შევუერთო.
იქნებ ასე უკეთ მოვიდეს
შენამდე
ჩემი
შენაღონები,
სიცოცხლის ხაზი.
მენდე!
მანამდე უნდა მოიწყინო,
ვიდრე ამის საშუალებას მოგცემენ სხვები.
რადგან ძალიანაც რომ მოინდომო,
ასე ვეღარავის დაადანაშაულებ.
მენდე!
სჯობია უფრო უბრალოდ გეცვას
ვიდრე გაცვია.
მენდე!
ასე უფრო ახლოს მიხვალ იმასთან,
ვისაც მეთელი გულით ეყვარება შენი შიგთავსი.
მენდე!
შენზე ლამაზად ჩაცმულები ბევრნი არიან,
შენზე ლამაზად გამოძერწილნიც.
მენდე!
ოღონდ არასდროს მკითხო,
რატომ აგირჩიე.
როცა უბრალოდ აგირჩიე,
სალაპარაკოდ.
ჩემი პასუხი-
არასოდეს იქნება დუმილზე მეტი.
არც ჩემი თვალები იქნება ამაზე მწვანე.
არც ეს ბაღი იქნება ამაზე მშვიდი.
არც ეს საღამო აღარ იქნება.
არც ეს ჩურჩულით ნათქვამი მთვარე.
არც ეს ნიავი, შენ და ძეწნას, თმას რომ გიწეწავთ.
არც ეს პოეტი შადრევები იცეკვებენ
ამგვარად ფოქსტროტს.
შენ კი იქები!
შენ იქნები ყველაზე ბავშვი,
შენ იქნები ყველაზე უკეთ.
შენ იქნები თუნდაც ამ ლექსში.
თუნდაც ამ ხესთან,
თუნდაც ამ სკამზე.
და გემახსოვრება-
როგორ ჩურჩულებდა ვიღაცა ახლოს.
როცა ირგვლივ არავინ იყო.
როგორ ეჭირა შენი ხელი.
როცა ირგვლივ არავინ იყო.
როგორ იგრძენი ვიღაცის წასვლა
როცა ირგვლივ, ისედაც არავინ იყო.
და როგორ შეიცვალე...
ექსპრომტი
(მიძღვნა ნეკერას)
ყოველდრე უფრო გაფასებ, ძალიან კარგი ლექსია
ბაყაყი უნდა ჭამო ბევრი და გამწვანდები 
|