|
ჩვენ საიქიოშიც ვგრძნობთ ყველაფერს. გრაფის ქალიშვილიც,ფორტეპიანოს სიმივით ზომაზე მეტად გაჭიმა ცხოვრებამ, სწ არაორედ ამიტომ გრძნობდა იგი საშინელი ახსასრულის მოახლოვებას! არადა რა კეთილი იყო. შვილო შეუსრულე მას თხოვნა? ხომ არ მიგიტოვებია მისი ობლები?!
ეგორ ეფიმოვი
ამ წერილს ვატან ვინმე ნადირს, რომელიც მწერლობას იბრალებს...
სასიამოვნოდ დამრჩა გაცნობა და აუცილებლად შევხვდებით - გული მიგრძნობს 
ჩიტო,მე მაინც ეს სახელი მიყვარს და რავქნა...
დღიური შემომეკითხა და დაბადებისდღე ყოფილა ხო თქვენი შვილის...
ნანა,უფალი იყოს მისი მფარველი და სიხარულით სავსე დღეებს ვუსურვებ...
უფალი გფარავდეთ მუდამ...მიყვარხარ და მახსოვხარ...
ხვალ ჩემი შვილის დაბადების დღეა! დღეს მასთან ვიყავი და თქვენგან მოკითხვა გადავეცი. მადლობა შემოგითვალათ!
 ჰადეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეს
გამარჯობა.. დარეგისტრირებული ხარ, როგორც ვატყობ.. ავტორიზაცია მგონი იმას უნდა ნიშნავდეს, რომ შეიყვანო შენი სახელი და პაროლი და შეხვიდე სისტემაში.. მე ასე ვიცი..
კარგია მეხსიერება რომ ახსენე
იქნებ მეტი გაგახსენდეს
საიდან მოხვედი და რისთვის
და საით
გამაიარეთ აქეთ 
მგონი უფრო მორიდებული_ს არის რახან ლაბირინთული საუბარი ხიბლავს ამ ჩვენს რიდის რაღაც გამახსენდა ერთი ანეგდოტია  თოვლისბაბუა მიდის ქურთების საბავშვი ბაღში და დიალოგი მიდის:
__ თოვლის ბაბა, თოვლის ბაბა სიდამ მოხვედი?
__ტყეშიდან ტყეშიდან
მიდი ეხლა და იმტვრიე თავი ჩემო რიდი ნეტა რა მოგწერე
ის რომ პასუხი ვერ გავიგე ჩემ უვიცობაზე მეტყველებს ?(პატივისცემით მორიდებული ანემონე  )
მიშა
ციცი მადლობააა ეხლა ვნახე მილოცვა გენაცვალე
„მე ვარ თქუენ თანა და ვერვინ შემძლებელ არს ვნებად თქუენდა“
ნერვები მომეშალა
ქ-ნო ლუბა, იმ სიმღერაში, "დაბადების დღე", გავითვალისწინე სრულიად სამართლიანი შენიშვნა და ასე გადავაკეთე:
"დაბადების დღეებს შორის
არის ზუსტად ერთი წელი!"
სამწუხაროდ, "სამწუხაროდ" ვერ ჩაჯდა ვერსად!
გკოცნი და მიყვარხარ!
ნუკრიიიიიი!  მიყვარხარ პოეტო!
ლევან შენს კაცებს ჩემი ყველაზე დიდი მოუხდება
- ლიზ, მამა რატომ არ არის ჩვენთან ერთად?- გულში რაღაცა ჩამწყდა.
- რატომ მეკითხები?- სხვა ვერაფერი მოვიფიქრე რომ მეთქვა.
- ბაღში, რატის მამიკომ მითხრა, მამაშენი დებილი ყოფილა დედაშენს რომ დაადოო, რა დაგადო, ლიზ??
მეტირა თუ მეცინა არ ვიცოდი და კიდევ უფრო მეტად არ ვიცოდი რა მეთქვა.
- იცი ლუკა, მე და მამაშენი დიდხანს ვთამაშობდით სახლობანას, მერე მამა გაიზარდა და სხვაგან წავიდა, მოწყინდა ჩემთან თამაში. გაიზარდა, გესმის?
- და ახლა შაკო ბიძიასავით დიდი ღიპი აქვს და ულვაშები?- ნერწყვი გადამცდა, რომ წამოვიდგინე ლუკას მამა დიდი ღიპიტ და ულვაშებით
- არა, მთლად მესეც არ გაიზრდებოდა- თან სიცილით ვკვდებოდი.
- ლიზ, შენც რომ გაიზარდო ერთხელ და სხვაგან წახვიდე, რა ვქნა მე მერე?- ისევ ჩამწყდა გული.
- მომისმინე პატარავ, აი ჩვენი სუზი რომ მოვიყვანეთ სახლში, ხომ იყო პატარა?
- კი.
- მერე ხომ გეთამაშებოდა?
- კი.
- ახლა ხომ გაიზარდა და მაინც გეთამაშება?
- ხო.
- ხოდა, მე და სუზი ხომ ვგავართ ერთმანეთს?
- კი, ლიზ, მაგრად გავხართ.
- ანუ მე ყოველთვის ვითამაშებ შენთან, როცა შენ გენდომება. – დაფიქრდა, ისეთი სასაცილო იყო ხოლმე რომ ფიქრობდა და ჩემთვის სრულიად მოულოდნელი რამე თქვა-
- მამა სულელი ყოფილა, რა ჯობია შენთან თამაშს.
- ნუ ამბობ ლუკა მასე. მეორედ აღარ თქვა.
- კარგი- თქვა და თავისთვის მაინც ჩაილაპარაკა - სულელი.
პატარავ.. მეძვირფასება ასე რომ მომმართავენ..
ჰეჰ დანახვაზეც ჩემი მოთხრობა გამახსენე, ოღOნდ იქ ვერ მხედავენ... გაკოცე პატარავ და ბევრი წერე
სულ_პეშვებიანად....
თაბაგარო გამარჯობა მე ის აჩი აგარ ვარ
თბილი ხარ შენ და იმიტომ ... შენი ხელთანთმანები მზეს ეფიცხებიან ... არადა როგორი თბილი ხარ პატარავ, კარგი ბავშვი ხარ შენ
ყველაფერი კარგად იქნება..
უფალი.. უსმინე.. იახლოვე..
ახლა გავდივარ პატარა, რაღაც ფესტივალია და... მოვალ ცოტახანში
|
